้ว” เสียงของเมอร์ลินดังก้องอยู่ข้างหูเขา “แต่ความสามารถอื่นๆ ทั้งหมดยังสามารถสุ่มได้เจ้าสนใจอันไหนก็บอกข้ามาตรงๆ เลย”เช่นเดียวกับนิกซ์ หลังจากที่ความคืบหน้าในการรักษาถึง 95% เมอร์ลินก็สามารถมองเห็นแผงหน้าปัดทั้งหมดในโรงพยาบาลแห่งนี้ได้ ซึ่งแน่นอนว่ารวมถึงแผงหน้าปัดความสามารถของตัวเองด้วยขณะที่พูดเช่นนั้น เมอร์ลินดูสงบนิ่งภายนอก แต่ในใจกลับเริ่มเจ็บปวดแล้วเขาสามารถคาดการณ์ได้แล้วว่า หลังจากที่หลินชีเยี่ยเลือกความสามารถบางอย่างแล้ว เขาจะต้องใช้เวทย์มนตร์ย้อนเวลาเพื่อทำซ้ำกระบวนการสุ่มไม่หยุด เหมือนตอนที่สุ่มรากฐานรัตติกาล ผมที่มีอยู่ไม่มากอยู่แล้วก็จะต้องร่วงไปอีกเป็นกำมือแต่จะทำอย่างไรได้ล่ะ ในเมื่อนี่เป็นครั้งสุดท้ายที่หลินชีเยี่ยจะสุ่มรับความสามารถของเขา?ก่อนหน้านี้ตอนที่นิกซ์ออกจากโรงพยาบาล เขาก็ยังช่วยเหลือ ตอนนี้ถึงคราวที่ตัวเองจะออกจากโรงพยาบาล เขาจะนั่งดูเฉยๆ ได้อย่างไร? นั่นมันไม่ใช่การตบหน้าตัวเองหรอกหรือ?ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด นี่น่าจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เขาช่วยหลินชีเยี่ยโกง หลินชีเยี่ยจ้องมองไปที่วงล้อนั้น เป็นไปตามที่เมอร์ลินกล่าวไว้ พื้นที่สีดำลึกลับนั้นได้หายไปจากวงล้อแล้ว“เวทย์ธาตุไฟ เวทย์ธาตุสายฟ้า เวทมนตร์มิติ เนตรแห่งปราชญ์ เวทมนตร์แห่งห้วงลึก ศาสตร์การทำนายโหราศาสตร์……” สายตาของหลินชีเยี่ยกวาดมองไปทั่ววงล้อ จมอยู่ในภวังค์ความคิดที่ผ่านมา เวลาเขาสุ่มเลือกพลังความสามาร
