รที่เขาเลือกชักดาบเล่มนี้ออกมา มันเป็นการทำตามความต้องการที่ลึกที่สุดในใจของเขาจริงๆ เขาจะไม่มีวันเสียใจ……แต่ในขณะเดียวกัน เมื่อเขาชักดาบเล่มนี้ออกมา มันก็หมายความว่าสถานะหน่วยพิทักษ์ราตรีของเขาจะถูกแปดเปื้อนด้วยมลทินที่ไม่มีวันล้างออกได้เมื่อถึงตอนนั้น เขาจะเผชิญหน้ากับสถานะหน่วยพิทักษ์ราตรีของตัวเองได้อย่างไร? เขาจะเผชิญหน้ากับทหารใหม่ในค่ายค่ายฝึกอบรมได้อย่างไร? แล้วเขาจะเผชิญหน้ากับหน้ากากหวังได้อย่างไร?ในวินาทีที่เขาชักดาบเล่มนั้นออกมา หลินชีเยี่ยแห่งหน่วยพิทักษ์ราตรีก็จะไม่มีอยู่อีกต่อไปหลินชีเยี่ยเงียบไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังพูดว่า “ผมไม่เสียใจ”“ข้ารู้ว่าเจ้าจะไม่เสียใจ แต่บางเรื่องก็ไม่ทำเสียจะดีกว่า” เมอร์ลินตบไหล่ของเขา สายตาตกลงบนดาบยาวเล่มนั้น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่ทำให้รู้สึกสบายใจอย่างยิ่ง“วางใจเถอะ ข้าจะจัดการทุกอย่างให้เจ้าเอง” เมอร์ลินยื่นมือออกมาดึงหลินชีเยี่ยให้ไปอยู่ด้านหลังของตัวเองเขาเงยหน้ามองวงแหวนสีเงินที่กำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้อย่างต่อเนื่อง ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย ประกายดาวหลายสายวาบผ่านในดวงตาของเขา ราวกับสามารถมองเห็นเส้นทางของโชคชะตาได้หลินชีเยี่ยมองเงาร่างอันสง่างามนั้น ความรู้สึกกระวนกระวายและหวาดกลัวหายไปในทันที จิตใจสงบลงอย่างสิ้นเชิงเมอร์ลินให้ความรู้สึกเหมือนเป็นหัวหน้าครอบครัวที่น่าเชื่อถืออย่างยิ่ง เมื่อเขามาถึง ปัญหาทั้งหมดที่รบกวนหลินชีเยี่ยอยู่
