ว้ที่นี่คือสถานที่ที่เฉาเยวียนเสียชีวิต และเป็นที่ตั้งของ ‘คุก’ ที่ขังมันไว้……มันไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้เงายักษ์ก้มมองโซ่สีดำเหล่านั้น ดวงตาสีขาวซีดหรี่ลง ไม่แสดงอารมณ์ใดๆ มีเพียงความรู้สึกประหลาดและน่าขนลุกทันใดนั้น มันก็ราวกับรู้สึกได้ถึงบางอย่าง มันเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า จับจ้องไปที่ดวงจันทร์สีเลือดทะเลเพลิงสีดำที่ลุกไหม้อยู่แทบเท้าพลันปั่นป่วนรุนแรงขึ้นมา ราวกับแขนปีศาจนับร้อยที่โบกสะบัดอย่างบ้าคลั่งต้องการจะฉีกกระชากดวงจันทร์ให้แหลกลาญ!“พวกมัน……อีกแล้ว!” เสียงทุ้มต่ำแต่ไม่ชัดเจนดังขึ้นราวกับเสียงฟ้าผ่ามันเงยหน้ามองดวงจันทร์สีแดง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธ มือที่เต็มไปด้วยเกล็ดและเปลวไฟกำแน่น เปลวเพลิงรอบกายลุกโชนอย่างบ้าคลั่ง มันอ้าปาก แล้วคำรามใส่ดวงจันทร์สีเลือดนั้นอีกครั้ง!!คลื่นทะเลที่ปั่นป่วนถูกเสียงคำรามนี้สั่นสะเทือนจนหยุดนิ่งไปชั่วขณะราวกับถูกแช่แข็ง ก่อนจะระเบิดเป็นคลื่นยักษ์สูงเสียดฟ้า แผ่กระจายออกไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว!พระจันทร์สีเลือดบนท้องฟ้าใกล้จะเต็มดวงแล้วในขณะนั้นเอง แสงสว่างจ้าสีเงินพุ่งออกมาจากใต้ทะเลลึก ท่ามกลางคลื่นยักษ์มหึมา มันถักทอกันเป็นวงแหวนที่เชื่อมต่อกัน หมุนวนอย่างช้าๆ ท่ามกลางพายุและคลื่นทะเล ชั่วพริบตาเดียว ละอองน้ำโดยรอบก็หยุดนิ่งกลางอากาศทันใดนั้น วงแหวนที่ลอยอยู่กลางอากาศนี้ก็ขยายตัวด้วยความเร็วที่น่าตกใจ แสงจันทร์ น้ำทะเล ฝุ่นละอองซากศพ……ทุกส
