หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเมื่อได้ยินประโยคนั้นผู้พิทักษ์บนดวงจันทร์?บนดวงจันทร์ ผู้ที่ครอบครอง [พิภพเทพ] มีเพียงทูตสวรรค์เซราฟ มิคาเอลเท่านั้น……แต่ทำไมเฉินหยางหรงถึงเรียกเขาว่า ‘ผู้พิทักษ์’ ?และดูจากปฏิกิริยาของเฉินหยางหรง ดูเหมือนจะหวาดกลัว [พิภพเทพ] มาก?ดวงตาสีทองของหลินชีเยี่ยลุกโชน เขายกดาบ [จั่นไป๋] ในมือขึ้นฟันแขนข้างหนึ่งของเฉินหยางหรง ใบหน้าของอีกฝ่ายบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ดูเหมือนจะเจ็บปวดกว่าเมื่อกี้มาก เลือดสาดกระเซ็น แต่ครั้งนี้ แขนของเฉินหยางหรงไม่ได้งอกกลับมาเหมือนกับศีรษะได้ผล!ดวงตาที่โกรธแค้นของหลินชีเยี่ย แวบหนึ่งก็กลับมาสว่างสดใสแม้ว่าเขาจะไม่รู้สาเหตุ แต่ ‘ปาฏิหาริย์’ ที่สร้างขึ้นโดย [พิภพเทพ] สามารถยับยั้งพลังของซากศพสัตว์ประหลาดตัวนั้นได้ในระดับหนึ่ง?“บ้าชิบ! ปาฏิหาริย์บ้านี่!” เฉินหยางหรงมองไหล่ของตัวเองที่เปื้อนเลือด แล้วหันไปมองหลินชีเยี่ยด้วยสีหน้าโกรธแค้นราวกับว่าสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามจากหลินชีเยี่ย เนื้อหนังของผนังกระเพาะอาหารที่ปกคลุมร่างกายของเขาก็พลันบิดเบี้ยว เฉินหยางหรงดึงมือทั้งสองของตัวเองออกมา แล้วพุ่งเข้าจู่โจมหลินชีเยี่ยที่อยู่ตรงหน้า!หนวดสีเลือดที่พันรอบด้วยสายฟ้าพุ่งออกมาจากผนังกระเพาะอาหาร แล่นผ่านน้ำทะเลอันมืดมิด พุ่งเข้าหาร่างของหลินชีเยี่ยด้วยความเร็วที่น่าตกใจ!หลินชีเยี่ยถือ [จั่นไป๋] ไว้ในมือ ร่างกายหายเข้าไปในความว่างเปล่า โลกรอบข้างกลายเป็นสีขา
