วดำ เขาเคลื่อนไหวราวกับวิญญาณ หลบหลีกหนวดสายฟ้าทั้งหมดได้เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังจากการโจมตีของเฉินหยางหรง หลินชีเยี่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยพลังของเฉินหยางหรงดูเหมือนจะต่ำกว่าระดับของตัวเขาพอสมควร?หลินชีเยี่ยจำได้อย่างชัดเจนว่า ตอนที่เฉินหยางหรงปลดปล่อยพลังกดดันออกมาก่อนหน้านี้ เป็นขั้นอนันต์ระดับสูงสุด แต่ตอนนี้ดูเหมือนพลังที่เขาใช้จะอยู่ในขั้นอนันต์ธรรมดาเท่านั้น ไม่ได้มีความกดดันอย่างที่หลินชีเยี่ยคิดไว้เลยใคร่ครวญอย่างถี่ถ้วนแล้ว หลินชีเยี่ยก็เข้าใจสาเหตุระดับพลังของเฉินหยางหรงมาจากพลังที่หลงเหลืออยู่ในซากสัตว์ประหลาดยักษ์ตัวนี้ สิ่งที่เขาเรียกว่า ‘เข้าใกล้ปาฏิหาริย์ภายในสี่วัน’ ก็แค่ความรู้สึกทรงพลังที่เกิดขึ้นเมื่อพลังของสัตว์ประหลาดไหลเข้าสู่ร่างกายเท่านั้น อีกทั้งความคิดของเขาถูกควบคุมโดยซากสัตว์ประหลาดไปแล้ว เขาสูญเสียสติสัมปชัญญะไปอย่างสมบูรณ์ จึงคิดว่าพลังของเทพคธูลูนั้นแข็งแกร่งอย่างไร้ที่สิ้นสุดโดยไม่รู้ตัว ทำให้เขากลายเป็นคนโอหังจุดสำคัญที่สุดคือ ตัวเฉินหยางหรงเองเป็นแค่ชาวประมงธรรมดา แม้แต่ผนึกต้องห้ามก็ยังไม่ได้ปลุก แม้ว่าระดับพลังของเขาจะถูกยกระดับขึ้นมาถึงขั้นอนันต์อย่างผิดธรรมชาติ แต่เขาก็ไม่มีทางใช้มันได้ อย่างมากที่สุดก็แค่ควบคุมซากสัตว์ประหลาดที่เหลืออยู่นี้โจมตีเท่านั้น ซึ่งเทียบไม่ได้กับขั้นอนันต์ที่แท้จริงภายใต้การกัดกร่อนของจันทราสีเลือด เมื่อเข้าใจเรื่
