แบกรับชีวิตของทุกคนในหน่วยเร้นลับไว้บนบ่าเขาวางมือขวาบนด้ามดาบ แล้วใช้ [ผู้ก่อกวนกาลเวลา] อีกครั้ง เขาพุ่งเข้าไปในสายธารแห่งกาลเวลาและหายไปครั้งนี้ เขาหายไปนานถึงสองชั่วโมงเต็มเมื่อลำแสงสีขาวปรากฏขึ้นอีกครั้ง ร่างของหน้ากากหวังก็ล้มลงกับพื้น เขางอตัวด้วยความเจ็บปวด เส้นผมทั้งหมดกลายเป็นสีเงินขาว ใบหน้าที่ซูบซีดปรากฏริ้วรอยที่น่าตกใจ ทั้งตัวดูแก่ลงไปเกือบสิบปีตอนนี้ เขาเป็นชายชราวัยเกือบหกสิบปีแล้ว“แค่ก แค่ก แค่ก……” เสียงไอที่อ่อนแรงของหน้ากากหวัง ก้องสะท้อนในผนังกระเพาะอันว่างเปล่าเขาวิ่งทวนกระแสเวลานานถึงสองชั่วโมงเต็ม แต่ก็ยังไม่สามารถวิ่งออกจากลูปนี้ได้…เขายังคงล้มเหลวอีกครั้งบ้าชิบ! ให้ตายเถอะ!!ทำไมยังไม่ได้ผลอีก?!ทำไมเขายังหนีเวลาไม่พ้นอีก?!มือที่เต็มไปด้วยรอยด่างพร้อยกำหมัดแน่น ทุบลงบนพื้นอย่างแรง ดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นเต็มไปด้วยความผิดหวังและไม่ยอมแพ้ของหน้ากากหวัง
