กร่งจนเกินความเข้าใจของพวกเรา! ในวันที่ ‘พวกมัน’ กลับมา ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดสามารถหยุดยั้งฝีเท้าของ ‘พวกมัน’ ได้! มีเพียงการวางอาวุธ ยอมแพ้การต่อต้าน คุกเข่าลงแทบเท้าของ ‘พวกมัน’ เชื่อและบูชาการดำรงอยู่ของ ‘พวกมัน’ ……มนุษย์จึงจะมีโอกาสรอดชีวิต!”สีหน้าของจั่วชิงมืดครึ้มลงอย่างเห็นได้ชัด“คุณบ้าไปแล้วเหรอ? เฉินลู่?! คุณกำลังพูดอะไร?”“หลายปีมานี้ ฉันจะได้ยินเสียงของ ‘พวกมัน’ ทุกๆ สามวัน ‘พวกมัน’ กระซิบอย่างบ้าคลั่งข้างหูของฉันยัดเยียดความแข็งแกร่งและเจตจำนงของ ‘พวกมัน’ ทั้งหมดเข้ามาในสมองของฉัน……ในโลกนี้ ไม่มีใครเข้าใจความน่ากลัวของ ‘พวกมัน’ มากกว่าฉัน! เชื่อฉันเถอะ จั่วชิง พวกเราไม่มีทางชนะ……”สีหน้าของเฉินลู่เจ็บปวดอย่างที่สุด ในดวงตาคู่นั้นที่แทบจะมีเลือดไหลออกมา เต็มไปด้วยความเศร้าโศกและอ่อนแอ“‘พวกมัน’ คือใคร?!” จั่วชิงตะคอกพลางกระชากคอเสื้อของเฉินลู่กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเฉินลู่กระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มซีดเซียว ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ“‘พวกมัน’ คือจุดสิ้นสุดของจักรวาล เป็นต้นกำเนิดของความลึกลับอันน่าขนลุก คือสิ่งมีชีวิตสูงสุดที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ทั้งปวง! ชื่อของ ‘พวกมัน’ คือ…… ‘คธูลู’”
