]“ดาบเล่มนั้นมัน……” ในขณะเดียวกัน เจียหลานก็เห็นดาบเล่มนั้นเช่นกัน จึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย“ใช่” หลินชีเยี่ยพยักหน้า “นั่นคือดาบประจำตัวของหน้ากากหวัง”“ทำไมดาบของเขาถึงอยู่ที่นี่? แล้วตัวเขาล่ะ?”“นี่คงไม่ใช่ดาบของหน้ากากหวัง……ไม่สิ ควรพูดว่า นี่ไม่ใช่ดาบของหน้ากากหวังที่เรารู้จัก” หลินชีเยี่ยจ้องมองวงแหวนลึกลับที่ลอยอยู่ที่ปลายของ [อี้เยวียน] แล้วค่อยๆ เอ่ยว่า “บนดาบเล่มนี้พันด้วยกฎเกณฑ์ที่รักษาลูปเวลาของหมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้เอาไว้ พลังของกฎเกณฑ์แบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่หน้ากากหวังในตอนนี้จะมีได้”จนถึงตอนนี้ หลินชีเยี่ยเคยเห็นดาบเล่มนี้กับคนเพียงสองคนเท่านั้น คนหนึ่งคือ หัวหน้าหน่วยเร้นลับคนปัจจุบันหน้ากากหวัง อีกคนหนึ่งคือ คนที่ทำให้พวกเขากระจายเข้าไปในแวดวงผู้เลื่อมใสของญี่ปุ่น ซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นหน้ากากหวังวัยชราที่มาจากอนาคตเมื่อหน้ากากหวังในปัจจุบันไม่มีทางมีพลังของกฎเกณฑ์ได้ ตัวตนของเจ้าของดาบเล่มนี้ก็ชัดเจนแล้วนี่คือดาบของหน้ากากหวังที่มาจากอนาคตและลูปเวลาของหมู่บ้านชาวประมงแห่งนี้ก็น่าจะเป็นฝีมือของเขาด้วยแต่ทำไมเขาถึงต้องสร้างลูปแบบนี้ขึ้นที่นี่? แล้วทำไมดาบเล่มนี้ถึงปรากฏขึ้นที่นี่? คนที่ถูกดาบเล่มนี้แทงคือใครกันแน่?คำถามมากมายผุดขึ้นในใจของหลินชีเยี่ย ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น ชายชราที่ถูก [อี้เยวียน] ตรึงไว้กับกำแพงเนื้อก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้น……เส้นผมสีขาวโพลนลอยเอื่อยในน้ำทะเล
