กษ์นั้นได้ชัดเจนขึ้นทีละน้อย เกล็ดสีดำขนาดใหญ่เท่าเรือประมงปกคลุมพื้นผิวของร่างยักษ์อย่างหนาแน่น ดูเหมือนใบมีดโบราณที่คมกริบ แม้จะถูกน้ำทะเลกัดเซาะมานานนับปี แต่ก็ยังไม่มีร่องรอยของการเน่าเปื่อยเลยแม้แต่น้อยสัตว์ทะเลหลายตัวว่ายวนเวียนอยู่รอบๆ ร่างยักษ์นั้น พวกมันสื่อสารกันด้วยความคิด“โอ้โห นี่มันอะไรกัน?”“หา? ทำไมนายถึงพูดคำอุทานของมนุษย์ได้ล่ะ?”“อ๋อ นี่เป็นสิ่งที่หัวหน้าหลี่สอนฉันมา พูดได้คล่องปรื๋อเลยล่ะ”“……ตัวนี้ใหญ่เกินไปแล้วนะ ตอนมีชีวิตอยู่คงอยู่ในระดับไหนกันนะ?”“ไม่รู้เหมือนกัน แต่ยังไงฉันก็ไม่เคยได้ยินเรื่องการมีอยู่ของสิ่งแบบนี้มาก่อน ก่อนหน้านี้สิ่งลี้ลับที่แข็งแกร่งที่สุดในบริเวณทะเลของพวกเรา ก็มีขนาดแค่หนึ่งในห้าของมันเท่านั้น”“สิ่งมีชีวิตแบบนี้ มันตายอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน?”“……”เจียหลานไม่ได้ยินบทสนทนาของพวกมัน แต่หลินชีเยี่ยกลับได้ยินอย่างชัดเจน เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วถามด้วยความคิด“ขนาดร่างกายของสัตว์ทะเล มีความสัมพันธ์กับระดับพลังของมันหรือเปล่า?”“ก็ประมาณนั้นแหละ” ปลาแองเกลอร์ใต้ร่างตอบ “พวกสิ่งลี้ลับในทะเลต่างจากพวกสิ่งลี้ลับบนบก โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งสิ่งลี้ลับมีพลังแข็งแกร่งเท่าไหร่ ขนาดร่างกายก็จะยิ่งน่าสะพรึงกลัวมากขึ้นเท่านั้น นี่เป็นผลจากการคัดสรรตามธรรมชาติ……”“แล้วมันล่ะ? มันอยู่ในระดับไหน?” หลินชีเยี่ยชี้ไปที่ซากสัตว์ยักษ์ในทะเลลึก“มันน่ะเหรอ?” ปลาแองเกลอร์ครุ
