อำเภอหนิงชางแนวชายฝั่งทะเลซีหยางรถตู้สีดำหลายคันแล่นผ่านถนนกว้างมาอย่างรวดเร็ว แล้วจอดลงที่ริมชายฝั่ง มีคนจำนวนมากลงมาจากรถ เริ่มกั้นแนวรักษาความปลอดภัยรอบๆ ชายฝั่งอย่างเงียบๆ และรวดเร็ว“เอ๊ะ? เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงปิดล่ะ?”“ใช่แล้ว นี่มันไม่ใช่สถานที่ท่องเที่ยวหรอกเหรอ?”“ข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น?”“ไม่รู้เหมือนกัน……”“……”เมื่อนักท่องเที่ยวที่กำลังถ่ายรูปเช็คอินอยู่ริมชายหาดเห็นเหตุการณ์นี้ ต่างก็พากันวิพากษ์วิจารณ์ ไม่นานก็มีคนมาดูแลความเรียบร้อย ไล่นักท่องเที่ยวเหล่านี้ออกไป และปิดกั้นทางเข้าสู่เขตท่องเที่ยวอย่างสมบูรณ์ รถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่รอบแนวกั้น มีร่างหลายร่างสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มเดินลงจากรถ และรีบเข้าใกล้ชายฝั่งอย่างรวดเร็ว“สวัสดีครับ ผมเป็นหัวหน้าหน่วย 197 ประจำอำเภอหนิงชาง ชื่อโจวเต่า” ชายที่เดินนำยื่นมือออกไปจับมือกับชายอีกคนที่เพิ่งเสร็จจากการอพยพนักท่องเที่ยว“ผมเป็นนักสืบพิเศษจากสำนักงานใหญ่เมืองหลวง ชื่อหลวี่รุ่ยฉือ”หลังจากจับมือกัน ทั้งสองก็รีบเดินผ่านแนวกั้นไปยังชายฝั่งด้านหน้า“ตอนนี้สถานการณ์ที่นี่เป็นยังไงบ้าง?” โจวเต่ามองดูผู้คนที่กำลังวุ่นวายอยู่และถามอย่างสงสัย “ไม่ใช่ว่าจะมาตามหาหน่วยเร้นลับที่หายไปหรอกเหรอ? ทำไมถึงได้จัดการใหญ่โตขนาดนี้?”“นี่เป็นคำสั่งโดยตรงจากผู้บัญชาการจั่ว อาจารย์เฉินก็กำลังเดินทางมาด้วย”“สถานการณ์รุนแรงถึงขนาดนี้แล้วเหรอ?”หลวี่รุ่ยฉือไม่ได้อธิบา
