ยอะไรมาก เพียงแค่พยักหน้าเบาๆ เขาชี้มือไปยังปลายสุดของชายฝั่งด้านหน้า“แถวนี้เคยมีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นมาก่อนไหม?”โจวเต่าครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ไม่มี ไม่เคยมีเหตุการณ์สิ่งลี้ลับเกิดขึ้นแถวนี้มาก่อน แต่หลังจากได้รับข้อมูลจากพวกคุณผมก็รีบไปตรวจสอบแฟ้มของสถานีตำรวจท้องถิ่นทันที พบว่าที่นี่เคยมีคดีคนหายสามคดี”“คดีคนหายเหรอ?”“ใช่ครับ เป็นคดีที่นักท่องเที่ยวมาเที่ยวแถวนี้แล้วหายตัวไปอย่างกะทันหัน คดีที่เก่าที่สุดเกิดขึ้นเมื่อกว่าสามสิบปีก่อน จนถึงตอนนี้ก็ยังหาคนไม่เจอ”หลวี่รุ่ยฉือพยักหน้าอย่างครุ่นคิด“พวกเราไม่เข้าไปสำรวจสถานการณ์ก่อนหรือครับ?” โจวเต่าเห็นทุกคนยืนเรียงแถวอยู่นอกแนวกั้น ไม่มีใครก้าวเข้าไปแม้แต่ก้าวเดียว จึงถามอย่างสงสัย“ไม่ ท่านผู้บัญชาการจั่วมีคำสั่งว่า เราจะเคลื่อนไหวได้ก็ต่อเมื่ออาจารย์เฉินมาถึงแล้วเท่านั้น” หลวี่รุ่ยฉือพูดอย่างหนักแน่น“อาจารย์เฉินจะมาถึงเมื่อไหร่ครับ?”หลวี่รุ่ยฉือกำลังจะอ้าปากตอบ แต่เหมือนจะรู้สึกถึงบางอย่าง จึงหันไปมองที่สุดขอบฟ้าระหว่างท้องฟ้าสีฟ้าครามกับทะเล มีรถม้าคันหนึ่งเคลื่อนผ่านคลื่นที่ซัดสาดราวกับภูตผี เหยียบย่ำบนผิวน้ำ กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ด้วยความเร็วที่น่าตกใจ พร้อมกับเสียงกระดิ่งที่แขวนอยู่ด้านหน้ารถม้าส่งเสียงดังกรุ๊งกริ๊งตามการโคลงของตัวรถ“เขามาแล้ว” มุมปากของหลวี่รุ่ยฉือยกขึ้นเล็กน้อยรถม้าที่ดูราวกับภูตผีคันนั้นแล่นผ่านผิวน้ำด้วยความเร็วที
