วดำไว้ในมือ พลิกไปมาที่ปลายนิ้ว ลูบไล้เบาๆ แต่ในใจกลับกำลังขบคิดถึงตำราหมากล้อมเหล่านั้น
กาลเวลาในสวนแห่งนี้ไหลผ่านไปอย่างเงียบเชียบ
ตอนกลางวัน เซียวเหยียนจ้องมองกระดานหมากอย่างเหม่อลอย
ตอนกลางคืน บางครั้งก็จะชี้แนะเยว่ชิงเหอเล็กน้อย เพื่อแก้ไขข้อบกพร่องเล็กๆ น้อยๆ ของนาง
เพลงกระบี่ของเยว่ชิงเหอก้าวหน้าอย่างรวดเร็วจนน่าอัศจรรย์ ทำให้จางอวิ๋นซีทั้งประหลาดใจและยินดีอย่างยิ่ง
หลายเดือนต่อมา ที่เรือนหิมะโปรย
เซียวเหยียนยืนอยู่อย่างเงียบๆ ในกลุ่มคน มองดูผู้อาวุโสท่าทางดุจเซียนผู้หนึ่ง กำลังจะพาเซียวชิงหลวนวัยแปดขวบจากไปเพื่อบำเพ็ญตน
ฮูหยินห้าหลั่งน้ำตาส่งนาง กำชับให้ลูกสาวกินข้าวดีๆ เป็นเด็กดี และนอนหลับให้เพียงพอ
เซียวเหยียนจำได้ว่า ตอนที่ตนเองยังอยู่ในผ้าอ้อม เด็กหญิงน้อยคนนี้ก็เคยมาดึงขากางเกงของแม่เขา ดวงตาเล็กๆ ของนางสุกใสจ้องมองมา
ฮูหยินห้ามีบุตรสามคน เป็นหญิงสองชายหนึ่ง และนี่คือลูกสาวคนโต ตอนที่วัดกระดูกเมื่ออายุห้าขวบ ตรวจพบว่าเป็นกายยุทธ์ระดับเก้า ทำให้ตระกูลเซียวมีอัจฉริยะเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน
ตอนนี้ได้ยินมาว่านางได้แสดงพรสวรรค์ด้านการฝึกยุทธ์ที่สูงส่งอย่างยิ่ง จนได้รับการยอมรับจาก
