ยกเว้นแค่ไม่กี่จุดเท่านั้น……”หญิงสาวใช้เวลาครู่หนึ่งนึกทบทวน แล้วใช้ปากกาวงกลมบนแผนที่ในแผ่นพับอีกสองสามจุด อันชิงอวี๋เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม“ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณนะครับ”“พวกเราไม่ไปจุดอื่นแล้ว ไปแนวชายฝั่งทะเลซีหยางเลยครับ” หลินชีเยี่ยพูดกับหญิงสาวหนึ่งประโยค จากนั้นก็กลับไปนั่งที่เบาะหลังสุดของรถบัสพร้อมกับอันชิงอวี๋และคนอื่นๆ“นายพบอะไรเหรอ”พอนั่งลง หลินชีเยี่ยก็ถามทันทีอย่างอยากรู้“หน่วยเร้นลับไม่ให้ไกด์ตามไปยังจุดท่องเที่ยวที่อยู่ใกล้ชายฝั่งทั้งหมด” อันชิงอวี๋ตอบหลินชีเยี่ยครุ่นคิดสักครู่ “นายหมายความว่า หน่วยเร้นลับเองก็ไม่รู้สถานที่ปฏิบัติภารกิจที่แน่ชัด รู้แค่ว่าอยู่แถวๆชายฝั่งใช่ไหม”“อืม” อันชิงอวี๋พยักหน้า “จากข้อมูลที่เรามีอยู่ตอนนี้ เราสามารถสรุปเนื้อหาของโทรศัพท์สายนั้นได้แล้ว……สายนั้นคงแค่แจ้งให้หน่วยเร้นลับทราบว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นแถวชายฝั่งของเมืองหนิงชางเรื่องนี้ไม่ได้เร่งด่วนอะไร สำหรับหน่วยเร้นลับก็แค่เรื่องเล็กน้อย ให้พวกเขาลองแวะไปดูระหว่างพักผ่อน การใช้น้ำเสียงแบบ ‘ฝากดูแล’ แบบนี้ นอกจากจะนำพาหน่วยเร้นลับไปยังสถานที่หนึ่งโดยไม่ต้องระวังตัวแล้ว ยังหลีกเลี่ยงขั้นตอนการมอบหมายภารกิจอย่างเป็นทางการที่ยุ่งยากของหน่วยพิทักษ์ราตรี โดยไม่ดึงดูดความสนใจใดๆ ได้ด้วย” ในขณะเดียวกัน อันชิงอวี๋ก็ยื่นมือออกมาชี้ไปที่ม่านบังแดดด้านข้างของรถบัสท่องเที่ยว“ถ้าหน่