วยเร้นลับนั่งอยู่บนรถแบบนี้ กล้องวงจรปิดตามถนนก็ไม่สามารถจับภาพพวกเขาได้เลย อีกทั้งโครงสร้างพื้นฐานของเมืองหนิงชางก็ค่อนข้างล้าหลัง สถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นภูเขาสูงและทะเลซึ่งเป็นสถานที่ธรรมชาติภายในไม่มีกล้องวงจรปิดอยู่เลย แค่ใช้เทคโนโลยีบล็อกสัญญาณโทรศัพท์ของพวกเขา ก็สามารถทำให้หน่วยเร้นลับ‘หายตัวไปจากโลก’ ได้ ดังนั้น ถึงแม้หน่วยพิทักษ์ราตรีจะส่งหน่วยค้นหาออกไป ก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะหาหน่วยเร้นลับเจอในเวลาอันสั้น”“โชคดีที่ตอนนี้เรามีเบาะแสแล้ว” หลินชีเยี่ยพูด “แค่ล็อกตำแหน่งสุดท้ายที่หน่วยเร้นลับปรากฏตัว การที่เราจะหาพวกเขาเจอก็เป็นแค่เรื่องของเวลาเท่านั้น”ทั้งสองคนจมอยู่ในโลกของตัวเอง โดยไม่ทันสังเกตว่าสมาชิกคนอื่นๆ ในหน่วยมองพวกเขาเหมือนกับมองสัตว์ประหลาด“สมองของคนสองคนนี้มันเติบโตมายังไงกัน” ไป๋หลี่พั่งพั่งยิงฟันพูด “นั่งอยู่กับพวกเขาแล้วผมรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนโง่ไปเลย……”“ฉันเห็นด้วย” เฉาเยวียนยกมือขึ้นอย่างเงียบๆ เพื่อแสดงความเห็นด้วย“นายก็รู้สึกว่าตัวเองไม่ฉลาดพอเหรอ?”“ไม่ ฉันเห็นด้วยว่านายเป็นคนโง่”“……” เมื่อหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ลงจากรถบัสท่องเที่ยว ก็เป็นเวลาพลบค่ำแล้วแสงอาทิตย์อัสดงสีส้มแดงสาดส่องลงบนคลื่นที่กำลังม้วนตัว สายลมอ่อนๆ พัดผ่านแก้มของหลินชีเยี่ย เขาจ้องมองนักท่องเที่ยวที่กำลังหัวเราะเล่นกันอยู่ริมชายหาดครู่หนึ่ง แล้วทอดมองไกลออกไปเสิ่นชิงจู่พูดหลังจากลงจ
