เภทอื่นๆ ได้อีกก็ย่อมจะสามารถเพิ่มบัฟพิเศษต่างๆ ให้กับการโจมตีของตนเองได้มิใช่หรือ?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เซียวเหยียนก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา ค้นหาไปทั่วทั้งหอ
แต่หอฟังเสียงฝนคือสถานศักดิ์สิทธิ์ของนักสู้ใต้หล้า แต่ไม่ใช่สถานศักดิ์สิทธิ์ของนักเล่นหมาก ติดต่อกันหลายวัน เซียวเหยียนก็แช่อยู่ในหอฟังเสียงฝน แต่กลับหาคัมภีร์หมากได้เพียงสามฉบับเท่านั้น หนึ่งในนั้นยังถูกใช้หนุนชั้นหนังสืออยู่เลย
《ก้าวเหิน》《คันศรซ่อนเร้น》《พยัคฆ์ข่มขวัญ》
คัมภีร์หมากสามฉบับอยู่ในมือ เซียวเหยียนก็ศึกษาอยู่พักหนึ่ง คาดเดาคุณสมบัติของมันตามลักษณะของคัมภีร์หมากเหล่านี้ แล้วฝัง《ก้าวเหิน》กับ《คันศรซ่อนเร้น》เข้าไปในเพลงกระบี่
《พยัคฆ์ข่มขวัญ》ก็ฝังเข้าไปในวิถีกายเนื้อ
ก้าวเหิน: ระยะการโจมตีเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า มีผลการโจมตีระยะไกลพิเศษ
คันศรซ่อนเร้น: กระบวนท่าสังหารซ่อนเร้น สังหารในก้าวเดียว
พยัคฆ์ข่มขวัญ: พลังเพิ่มขึ้นเล็กน้อย มีผลข่มขวัญ
คัมภีร์หมากสามฉบับ นำมาซึ่งการยกระดับครั้งใหญ่ให้เซียวเหยียน
น่าเสียดายที่จวนขุนพลเทวะถึงแม้จะมีครบทุกอย่าง แต่ในฐานะตระกูลนักสู้ กลับไม่มีนิสัยสะสมคัมภีร์หมาก
เซียวเหยียนกลับมาที่เรือน ทำได้เพียงให้คนรับใช
