จะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่าง กิลกาเมชก็เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว จ้องมองหลินชีเยี่ยตาไม่กะพริบ แล้วพูดออกมาทีละคำ“เจ้า……ทำให้หินสลักแตกหรือ?”หลินชีเยี่ยชะงักไปชั่วขณะในพริบตานั้น พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกมาจากตัวกิลกาเมช กวาดไปทั่วทั้งโรงพยาบาลจิตเวชลมพายุอันบ้าคลั่งพัดเสื้อคลุมสีเทาสะบัดไหว จิตสังหารที่ไม่เคยมีมาก่อนพุ่งทะยานออกมาซุนหงอคงที่เพิ่งเดินกลับมาที่ห้องพัก หยุดฝีเท้ากะทันหัน ก่อนจะคิ้วขมวดแน่นเขาหันไปมองทางลาน ดวงตาฉายแววโกรธอีกครั้ง “อยากตายหรือไร?”ร่างของเขาสั่นไหว กลายเป็นเงาพุ่งไปหากิลกาเมชที่อยู่ในลาน เอื้อมมือไปที่ใบหู พลังอันบ้าคลั่งปั่นป่วนขึ้นมาอีกครั้งในตอนนั้นเอง ก็มีมือข้างหนึ่งวางลงบนไหล่ของเขาซุนหงอคงที่กำลังเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงชะงักไป หยุดฝีเท้าอย่างกะทันหัน แล้วหันกลับไปมองพบว่าเมอร์ลินยืนอยู่ข้างหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ส่งยิ้มให้เขาพลางพูดว่า “ไม่ต้องรีบร้อน เขาไม่เป็นอะไรหรอก”……ภายในลานพลังของกิลกาเมชเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง มือข้างหนึ่งกำชิ้นส่วนนั้นไว้ สั่นเทาเล็กน้อย อีกมือหนึ่งคว้าในอากาศว่างเปล่า ดาบแห่งอำนาจสีทองก็ตกลงมาอยู่ในมือของเขา ปลายดาบชี้ตรงไปที่หลินชีเยี่ย แผ่ซ่านไปด้วยจิตสังหาร!“หินสลักคือสัญลักษณ์ของอูรุก ผู้ใดทำลายหินสลัก……ต้องถูกประหารโดยไม่ละเว้น!”ท่ามกลางพลังศักดิ์สิทธิ์ที่ปั่นป่วน หลินชีเยี่ยยืนอย่างสงบนิ่ง
