ฝ่ายเข้ามาตรงหน้าความคิดของเขาเคลื่อนไหว พลังศักดิ์สิทธิ์ของกิลกาเมชก็หายไปทั้งหมด บรรยากาศที่น่าสะพรึงกลัวในโรงพยาบาลก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย“กิลกาเมช อูรุกกับคุณมีความสัมพันธ์อะไรกัน?” หลินชีเยี่ยจับคอเสื้อของเขาไว้ พลางถามทีละคำกิลกาเมชจ้องมองหลินชีเยี่ยอย่างโกรธเคือง เอ่ยอย่างไม่ลังเล “เราคือราชาแห่งอูรุก!”“คุณคือราชาแห่งอูรุก” หลินชีเยี่ยพูดซ้ำ “ตอนที่คุณยังมีชีวิตอยู่ คุณมีความกล้าที่จะนำอูรุกกวาดล้างทั่วทุกทิศมีความกล้าที่จะใช้ร่างครึ่งเทพต่อสู้กับเทพสององค์ มีความกล้าที่จะแสวงหาชีวิตนิรันดร์ของมนุษย์… ตอนนี้ ลองดูสภาพของตัวเองสิ!”หลินชีเยี่ยกำคอเสื้อของกิลกาเมชแน่น กระชากให้ถอยหลังไปครึ่งก้าว “คุณคือราชาที่เก่าแก่และมีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดในประวัติศาสตร์! แต่ตอนนี้ คุณไม่มีแม้แต่ความกล้าที่จะเผชิญหน้ากับประวัติศาสตร์งั้นเหรอ? ประเทศของคุณกลายเป็นฝุ่นผง ประชาชนของคุณกลับคืนสู่ผงธุลี ความรุ่งโรจน์ของคุณถูกอาณาจักรเทพทำลายจนแหลกละเอียด!คุณไม่ใช่ทรราชหรอกเหรอ? คุณไม่ใช่ราชาแห่งวีรบุรุษหรอกเหรอ? ตอนนี้ คุณมีโอกาสใหม่ คุณกลับมาแล้ว แต่คุณกำลังทำอะไรอยู่? คนขี้ขลาดที่ซ่อนตัวอยู่ในจินตนาการของตัวเอง กล้าแค่วางท่าเหนือคนอื่น… สมควรเรียกว่าราชาด้วยเหรอ?”
