ด้วยความจำใจ เมอร์ลินจึงต้องตั้งกฎเหล็กสามข้อกับเทพทั้งสองพูดง่ายๆ ก็คือ สามารถต่อสู้กันได้ แต่ห้ามใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ ห้ามใช้ผนึกเทวะ ห้ามรบกวนการทำงานและการพักผ่อนของผู้ช่วยพยาบาลคนอื่น สถานที่ต้องอยู่ในลานกว้างเท่านั้น อนุญาตให้ต่อสู้กันได้ตั้งแต่เก้าโมงเช้าถึงสิบเอ็ดโมงครึ่งและบ่ายสามโมงถึงห้าโมงครึ่งอย่าถามว่าทำไมบ่ายสามโมงถึงจะอนุญาตให้เริ่มต่อสู้กันได้ หากถามก็เพราะเมอร์ลินต้องงีบกลางวันเช่นเดียวกัน อย่าถามว่าทำไมตอนกลางคืนไม่อนุญาตให้ต่อสู้ เพราะเมอร์ลินต้องนอนแต่หัวค่ำแม้ว่าตอนที่สองคนนี้ต่อสู้กันจะไม่ได้ใช้พลังศักดิ์สิทธิ์ แต่ก็ยังมีเสียงดัง ถึงแม้เมอร์ลินจะสามารถใช้เวทมนตร์กันเสียงเพื่อนอนหลับได้ แต่เขาก็ไม่สามารถใช้เวทมนตร์กันเสียงกับผู้ช่วยพยาบาลคนอื่นๆ ได้ตลอดเวลาหรอกนะ?หลังจากที่กฎเหล่านี้มีผลบังคับใช้ ไม่รู้ทำไม ภาพที่เห็นจึงดูแปลกประหลาดขึ้นมาโดยทั่วไปแล้ว ทุกเช้าตอนเก้าโมงตรง กิลกาเมชจะเดินออกจากห้องพักอย่างตรงเวลาส่วนซุนหงอคงจะนั่งถือไหเหล้าอยู่ที่ระเบียงแต่เช้า ราวกับว่ากำลังรอเขาอยู่หลังจากที่กิลกาเมชออกมา ซุนหงอคงก็จะวางไหเหล้าลงเงียบๆ แล้วเริ่มจ้องตากับอีกฝ่ายเมื่อจ้องตากันสามวินาที ใบหน้าของทั้งสองก็เริ่มมีโทสะ มองหน้ากันไม่ติด จากนั้นก็กระโดดลงไปในลานพร้อมกันทันที เริ่มต่อสู้กันโดยไม่พูดอะไรสักคำภาพนี้ดูรุนแรง แต่ก็มีความกลมกลืนอย่างประหลาดเหมือนกับเพื่อนสน
