นเล่นที่อื่น……เอ่อ ไม่สิ ฉันจะไปตรวจตราที่อื่นก่อน”“เดินทางปลอดภัยนะ คุณผู้จัดการหลี่”หลี่อี้เฟยถือเก้าอี้พับและแตงกวาสามลูก เดินอย่างสบายๆ ไปที่บันไดข้างระเบียง ที่นั่น เมอร์ลินและบรากีนั่งอยู่บนเก้าอี้โยกคนละตัว กำลังมองไปที่ลานกว้างอย่างเพลิดเพลิน“ลุงเมอร์ลิน พี่บรากี มีแตงกวามาฝากครับ!”หลี่อี้เฟยยิ้มกว้างพลางยื่นแตงกวาสองลูกที่เหลือให้เมอร์ลินและบรากี จากนั้นก็นั่งลงข้างๆ พวกเขาบนเก้าอี้พับของตัวเอง“เสี่ยวหลี่ ช่วงนี้ว่างมากเลยหรือ?” เมอร์ลินรับแตงกวาแล้วส่งยิ้มอ่อนโยนให้“ใช่ครับ ลุงเมอร์ลิน แผนกอาหารและแผนกกิจการภายในถูกผู้อำนวยการเรียกตัวไปใช้งาน งานยุ่งๆ วุ่นวายก็ลดลงไปเยอะ ผมก็เลยได้พักผ่อนสบายๆ สักสองสามวัน” หลี่อี้เฟยตอบพร้อมรอยยิ้มเขาหันไปมองลานกว้าง กัดแตงกวาคำหนึ่ง แล้วเคี้ยวพลางถามอย่างสงสัย “วันนี้ใครชนะครับ?”“ลิงชนะ 32 ครั้ง จอมทรราชชนะ 30 ครั้ง” บรากีตอบเนิบนาบ “ตอนนี้เพิ่งเริ่มต้น ยังบอกไม่ได้ว่าใครจะชนะ……”ภายในลานร่างสีทองที่สวมจีวรกับร่างที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีม่วงปะทะกันอย่างรวดเร็วซุนหงอคงเบิกตากว้าง จีวรสะบัดตามการเคลื่อนไหวของเขา ปล่อยเสียงดังสนั่น หมัด เท้า ศอก เข่า หาง……ทุกส่วนบนร่างกายของเขากลายเป็นอาวุธที่น่ากลัว ท่วงท่าดุดันและเต็มไปด้วยจิตสังหารกิลกาเมชมองด้วยสายตายโส ร่างกายเคลื่อนไหวราวกับใบไม้ร่วงในสายลม หลบหลีกอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือทั้งสองตบไปที่จุดอ่อ