ทอดมันปลาสุดเลวร้าย?รสปูนซีเมนต์?เมื่อได้ยินสองชื่อนี้ บรรดาทหารใหม่ก็ตกอยู่ในภวังค์พวกเขาตรวจสอบเนื้อดิบและก้อนสีดำเหนียวๆ ที่ไม่รู้จักในจานอย่างละเอียด บางคนลองชิมดู ทันใดนั้น สีหน้าก็เริ่มเขียวคล้ำ และเริ่มอาเจียนอย่างรุนแรง“นี่มันกินได้จริงๆ เหรอ?”“แย่ชะมัด แย่จริงๆ ฉันไม่เคยกินอะไรที่แย่กว่านี้มาก่อนเลย!”“นี่คืออาหารเย็นเหรอ? เอาจริงดิ?”“กินไม่ลงหรอก แล้วพวกเราก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว แค่นี้มันจะไปทดแทนพลังงานได้ยังไง”“……”เสียงประท้วงดังขึ้นอีกครั้งจากกลุ่มทหารใหม่ แม้ว่าหลายคนจะพยายามเริ่มยอมรับจังหวะการฝึกอันโหดร้ายของค่ายฝึกอบรมนี้แล้ว แต่เมื่อเห็นอาหารเย็นที่น่าขันตรงหน้า ก็ยังมีหลายคนที่ไม่สามารถยอมรับได้“ขอโทษด้วย พวกนายไม่มีทางเลือก” น้ำเสียงของอันชิงอวี๋ไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย “ไม่ก็บีบจมูกกินอาหารเย็นมื้อนี้ซะ ไม่งั้นพรุ่งนี้ก็เป็นลมเพราะหิวอยู่บนลานฝึก แล้วฉันจะลากพวกนายออกไป ฉันให้เวลาพวกนายสิบนาที สิบนาทีหลังจากนี้ ให้ทุกคนไปรวมตัวกันที่อาคารเรียน เพื่อเริ่มการเรียนทฤษฎีภาคค่ำ ผลของการมาสาย ฉันคิดว่าพวกนายรู้ดีอยู่แล้ว”สิ้นเสียง อันชิงอวี๋ก็ก้าวเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะกลมริมห้องอาหาร สมาชิกคนอื่นๆ ของหน่วยม่านราตรีตามมาติดๆไป๋หลี่พั่งพั่งกวาดตามองทหารใหม่ที่หน้าซีดเผือด ในใจหัวเราะคิกคัก เขาถูมือแล้วรีบเดินไปยังครัวหลังเหล่าทหารใหม่มองอาหารเย็นตรงหน้า ต่างก็ตกอยู่ในค
