รั้ง หลบเลี่ยงการไล่ล่าของสิ่งลี้ลับรอบตัวไม่กี่นาทีต่อมา เสียงนกหวีดที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง สิ่งลี้ลับทั้งหมดหยุดฝีเท้าพร้อมกัน แล้วถอยกลับไปเหมือนคลื่นน้ำ หายไปอย่างไร้ร่องรอย“การฝึกสิ้นสุดลงแล้ว” เสียงอันสงบนิ่งของหลินชีเยี่ยก้องไปทั่วทุกมุมของค่ายฝึกอบรม “ทหารใหม่ทุกคนที่รอดชีวิต ให้มารวมตัวกันที่ลานฝึกภายในสามนาที”เมื่อได้ยินประโยคนี้ ติงฉงเฟิงและคนอื่นๆ ที่เครียดมาตลอดก็รู้สึกผ่อนคลายลงในที่สุดพวกเขาไม่ได้หยุดฝีเท้า แต่มุ่งหน้าไปยังลานฝึกโดยตรง เพราะพลังกายของพวกเขาถึงขีดจำกัดแล้ว หากผ่อนคลายลงอีกครั้ง การปีนกลับไปที่ลานฝึกก็จะยากลำบาก……พวกเขาอุตส่าห์หลบเลี่ยงชะตากรรมถูกขังเดี่ยวได้สำเร็จ หากต้องถูกลงโทษขังเดี่ยวเพราะเรื่องแปลกๆ แบบนี้อีกก็คงน่าอึดอัดใจเกินไปเมื่อฟางโม่เดินมาถึงลานฝึก เขาถึงได้พบว่าทหารใหม่ที่รอดชีวิตมาได้นั้นมีจำนวนน้อยนิดนอกจากเขา หลี่เจินเจิน ติงฉงเฟิง และพี่น้องซูเจ๋อซูหยวนที่ยังคงทะเลาะกันอยู่แล้ว ก็มีเพียงสองสามคนเท่านั้นใบหน้าเต็มไปด้วยความโล่งอกที่รอดชีวิตมาได้“ซูหยวน เธอหมายความว่ายังไง? เมื่อกี้ทำไมถึงชูนิ้วกลางใส่ฉัน?”“นายเป็นบ้าหรือไง?”“ทำไมถึงด่าคนอื่นล่ะ? แสดงความเคารพพี่ชายบ้างไม่ได้หรือไง?”“พี่ นายเป็นบ้าหรือไง?”“……”มองพี่น้องสองคนที่กำลังทะเลาะกัน ติงฉงเฟิงกระแอมเบาๆ แล้วหันหลังกลับไปเงียบๆในขณะเดียวกัน ร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มหลายร่า
