งก็กำลังเดินตรงมาที่นี่อย่างช้าๆซูเจ๋อและซูหยวนรีบหุบปากทันที ยืนเรียงแถวกับคนอื่นๆ อย่างว่าง่าย ก้มหน้าไม่พูดไม่จา“พวกนายทำได้ดีมาก” หลินชีเยี่ยกวาดตามองไปที่ทหารใหม่ทีละคน“ขอแสดงความยินดีด้วย พวกนายหลีกเลี่ยงชะตากรรมการเข้าไปอยู่ในห้องมืดได้สำเร็จ ตอนนี้ พวกเธอไปที่โรงอาหารเพื่อเตรียมตัวทานอาหารได้แล้ว”ดวงตาของทุกคนเปล่งประกายด้วยความยินดีหลินชีเยี่ยกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ทันใดนั้นก็ชะงัก หันไปมองที่ประตูใหญ่ของค่ายฝึกอบรมดวงตาของหรี่ลงเล็กน้อย“ชิงอวี๋ ต่อไปนี้ฝากนายด้วย ฉันขอตัวก่อน” หลินชีเยี่ยลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดกับอันชิงอวี๋ที่สวมหน้ากากถังซัมจั๋งอันชิงอวี๋พยักหน้าร่างของหลินชีเยี่ยพลันสั่นไหว แล้วหายไปจากที่เดิม……นอกค่ายฝึกอบรมเด็กหนุ่มผู้หนึ่งแต่งกายมอซอ ปิดตาซ้าย กำลังเดินมาตามทางเล็กๆ อย่างเชื่องช้า“หยุดนะ!”บนหอสังเกตการณ์นอกค่ายฝึกอบรม ปืนไรเฟิลซุ่มยิงหลายกระบอกเล็งไปที่เขาทันที เหล่านายทหารที่ประจำการอยู่รอบนอกค่ายฝึกต่างขมวดคิ้วพร้อมกัน“นายเป็นใคร? มาทำอะไรที่นี่?”เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้น พูดอย่างสงบว่า “ผมชื่อหลูเป่าโย่ว ผมมาเข้าร่วมค่ายฝึกอบรมทหารใหม่”เหล่านายทหารต่างก็ชะงัก หลังจากพลิกดูเอกสารแล้วก็ตอบกลับมาอีกครั้ง“หลูเป่าโย่ว นายถูกตัดสิทธิ์การเป็นทหารใหม่ไปแล้ว กลับบ้านไปเถอะ”“ผมกลับไปแล้ว” หลูเป่าโย่วเอ่ยแผ่วเบา “ดังนั้น ผมจึงกลับมาอีกครั้ง……”“นายไม่ควรกลับมา
