“ด่านเฉินหลง……เหรียญจักรวาล?”หลังจากฟังเรื่องราวของหลูชิวจบ หลูเป่าโย่วยืนนิ่งอยู่หน้าป้ายหินบนป้ายหินนั้น สลักตัวอักษรขนาดใหญ่เอาไว้‘หลุมฝังศพของวีรบุรุษต้าเซี่ย หลูชิว’หลิวฉี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ มองป้ายหินแล้วเอ่ยอธิบาย “ศพของหน่วยพิทักษ์ราตรีมีค่อนข้างพิเศษ สามารถเก็บไว้ได้เฉพาะในสุสานที่กำหนดเท่านั้น ดังนั้น ที่นี่จึงเป็นเพียงหลุมฝังศพเชิงสัญลักษณ์ และเนื่องจากการมีอยู่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีเป็นความลับ ศิลานี้จึงเขียนได้แค่นี้ ไม่สามารถเปิดเผยการมีอยู่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีได้ ถ้านายอยากไปเคารพเขานายสามารถไปที่สุสานของหน่วย 066 ที่เขาเคยอยู่ได้ ป้ายหลุมศพจริงและร่างของเขาถูกฝังอยู่ที่นั่น”“……ไม่เป็นไรครับ” หลูเป่าโย่วเว้นวรรค “ผมไม่ใช่หน่วยพิทักษ์ราตรี ผมเข้าสุสานของหน่วยพิทักษ์ราตรีไม่ได้และก็ไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าไปในสุสานของเขาด้วย……”สุดท้ายแล้ว เขาก็เป็นเพียงทหารใหม่ที่ถูกไล่ออกจากค่ายฝึกอบรมเท่านั้น แม้แต่ประตูของหน่วยพิทักษ์ราตรี เขายังไม่มีคุณสมบัติที่จะก้าวเข้าไป แล้วจะมีสิทธิ์อะไรไปสุสานของหน่วยพิทักษ์ราตรี?หลิวฉี่ปราดมองเขา “ฉันได้ยินมาว่าพรสวรรค์ของนายไม่เลวเลย ถึงแม้ครั้งนี้จะไม่ได้เข้าหน่วยพิทักษ์ราตรี แต่ในอนาคตก็ยังมีโอกาสอีก……แน่นอน นายก็สามารถแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เซ็นสัญญาไม่เปิดเผยข้อมูล แล้วกลับไปใช้ชีวิตเหมือนคนธรรมดาที่บ้านได้”เขาหยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกม
