าที่บ่นว่าเขาจะกลับมาเมื่อไหร่ กลับมาแล้วอยู่นานแค่ไหน แต่ควรจะมอบบ้านที่อบอุ่นให้เขาได้พักผ่อนอย่างสบายใจ เมื่อเขากลับมาอย่างเหนื่อยล้า!”หลูเป่าโย่วเหมือนใช้พลังทั้งหมดที่มี มองไปทางบ้านหลังเล็กของเขา แล้วยิ้มอย่างอ่อนแรง“หลักการง่ายๆ แบบนี้ ฉันกลับเพิ่งเข้าใจตอนนี้……”“มันเกี่ยวอะไรกับนายล่ะ? เขาตายไปแล้ว! นายจะยอมสละทุกอย่างเพื่อคนตายเหรอ?” เสียงของเด็กปีศาจดังขึ้น “อย่าลืมสถานะของนายสิ นายเป็นตัวแทนของลูซิเฟอร์ ในบรรดาผู้คนมากมายในต้าเซี่ย นายเป็นคนเดียวที่ถูกเลือกนายต้องคิดถึงอนาคตของตัวเอง อย่าใช้อารมณ์ชั่ววูบ อย่าตกเป็นทาสของความรู้สึก”หลูเป่าโย่วไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่เดินไปที่หน้าป้ายหินนั้นเงียบๆ แล้วนั่งลงลูบตัวอักษร ‘หลุมศพของวีรบุรุษต้าเซี่ย หลูชิว’ แผ่วเบา“เขาตายไปแล้วก็จริง แต่เขาใช้กระดูกสันหลังของตัวเองค้ำจุนด่านเฉินหลง และชีวิตรวมถึงครอบครัวของผู้คนนับล้านในต้าเซี่ย นั่นคือสิ่งที่เขาอุทิศตนทั้งชีวิตเพื่อสร้างมันขึ้นมา ฉันจะไม่มีวันทำลายกระดูกสันหลังของเขา… ด้วยมือของฉันเอง!”
