่งสายฟ้าฟาด สังหารชายฉกรรจ์ธรรมดาได้นับร้อยคนอย่างสบายๆ
“ในที่สุดก็สามารถฝึกยุทธ์ได้แล้ว อย่างน้อยในอนาคตก็มีพลังไว้ป้องกันตัว”
เซียวเหยียนรู้สึกตื่นเต้น เขารู้สึกว่าเพียงแค่ออกแรงเล็กน้อย เกร็งร่างทั้งร่าง ผิวหนังทั่วร่างกายก็พลันหนาขึ้นอย่างยิ่ง ถึงแม้จะยังคงอ่อนนุ่ม แต่ก็ไม่สามารถหยิกดึงขึ้นมาได้ง่ายๆ อีกต่อไป แต่กลับเหมือนหนังวัวที่ขึงตึง บิดอย่างไรก็ไม่ขยับ!
“แต่ว่า นี่คงเป็นเพียงขีดจำกัดของผิวศิลาร้อยหลอม หากฝึกฝนเคล็ดวิชาสองเล่มนั้น ระดับบำเพ็ญของข้าคงจะเพิ่มขึ้นไปอีก!”
เซียวเหยียนคิดในใจ
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ปรับสภาพร่างกาย รอจนสีผิวแดงก่ำค่อยๆ จางหายไป กลับคืนสู่สภาพปกติ ถึงได้ออกจากห้อง
จากนั้น เซียวเหยียนก็เรียกท่านลุงสวีมา ให้เขาส่งคนไปแจ้งฮูหยินใหญ่หนึ่งเสียง
ในไม่ช้า ทางฝั่งของฮูหยินใหญ่ก็มีคำตอบกลับมา ยังคงเป็นสาวใช้ที่ชื่อชิวเยว่คนนั้นมาเป็นเพื่อนตนเอง
ครั้งนี้มุ่งตรงไปยังชั้นหก เซียวเหยียนหยิบเคล็ดวิชาสองเล่มขึ้นมาแล้วเปิดอ่านทีละเล่ม
ด้วยความเข้าใจและซาบซึ้งในวิถีกายเนื้อระดับหนึ่ง เมื่อกลับมาอ่านของเหล่านี้อีกครั้ง เซียวเหยียนก็พบว่าคำพูดมากมายที่เคยเรียงต่อกันแล้วอ่านไ
