วกันไล่ล่าหน่วยม่านราตรีอย่างตื่นเต้น เธอจมอยู่ในความคิด“พูดแบบนี้ก็จริงแฮะ… แล้วทำไมล่ะ?”“……ฉันก็ยังไม่รู้” ฟางโม่เงยหน้าขึ้น “แต่สัญชาตญาณของฉันบอกว่า เรื่องนี้… ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด”…ใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืนบนดาดฟ้าของหอพักแห่งหนึ่ง ร่างสีแดงเข้มที่สวมหน้ากากซุนหงอคงกำลังมองดูกลุ่มทหารใหม่ที่ตื่นเต้นอย่างใจเย็น มุมปากใต้หน้ากากยกยิ้มเล็กน้อย[พวกเขากระจายตัวกันแล้ว] หูฟังบลูทูธของหลินชีเยี่ยสว่างขึ้น เขาพูดเสียงเรียบ “ทุกคน ปฏิบัติตามแผน”[รับทราบ]…โรงอาหารทหารใหม่หลายสิบคนพุ่งเข้าไปในประตูโรงอาหารอย่างบ้าคลั่ง แยกย้ายกันค้นหาอย่างรวดเร็ว“ค้นหา! ค่ายฝึกนี้ไม่ได้ใหญ่ คงหาหน่วยม่านราตรีเจอเร็วๆ นี้แน่!”“อีกทีมหนึ่งไปเอาอาวุธจากโกดัง เดี๋ยวก็เอามาส่งแล้ว”“ใครมีพลุสัญญาณบ้าง? เมื่อเจอสมาชิกหน่วยม่านราตรีแล้ว ให้ยิงพลุสัญญาณทันที เพื่อให้คนรอบๆ มารวมตัวกันโจมตี!”“ได้เลย!”“พี่หลิว เราไปด้วยกันเถอะ”ในขณะที่ทุกคนกำลังกระจายตัวค้นหา ทหารใหม่อายุน้อยคนหนึ่งเดินเข้าไปหาทหารใหม่อีกคน ดูเหมือนจะรู้สึกกลัวอยู่บ้างคนที่อายุน้อยกว่าชื่อเฉียนตัวตัว ส่วนคนที่เดินอยู่ข้างๆ ดูตัวใหญ่กำยำ เป็นรูมเมทของเขาชื่อหลิวหยางหลิวหยางเห็นดังนั้นจึงพูดอย่างจนใจ “ตัวตัว นายไม่ต้องกลัวขนาดนั้นหรอก มันก็แค่การแข่งขันเท่านั้น จริงๆแล้วถ้าให้ฉันพูด โอกาสที่พวกเราจะชนะก็ไม่มากหรอก ยังไงซะ หน่วยพิทักษ์ราตรีก็คงไม่ปล่อยให้พ
