ู่เลย!นี่……พวกเขามองร่างที่ถือดาบโดยไม่รู้ตัวนั่นคือปีศาจที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม ทั่วร่างห่อหุ้มด้วยเปลวไฟสีดำสนิท เขาดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางสิ่ง เหยียบย่ำบนซากศพ ค่อยๆ หันศีรษะมองมายังทิศทางที่ทั้งสองคนอยู่ดวงตาสีแดงฉานน่าสะพรึงกลัวคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อย ท่ามกลางกลิ่นอายสังหาร มุมปากของเขาโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอันน่าขนลุก“ฮิฮิฮิฮิ……”จิตสังหาร เลือด ความมืด รอยยิ้มอำมหิตเขาดูราวกับเป็นปีศาจที่สังหารสรรพชีวิตภาพนี้ทำให้หลิวหยางและเฉียนตัวตัวเบิกตากว้าง โดยเฉพาะคนหลัง ขาทั้งสองอ่อนยวบลงกับพื้น ปัสสาวะราดทันที“อ๊าก!!!” เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวก้องไปทั่วฟากฟ้าปีศาจที่ยิ้มอย่างโหดเหี้ยมกำลังจะยกดาบเข้ามาฆ่า ทันใดนั้นเขาก็มองไปด้านหลังของทั้งสองคน ก่อนจะค่อยๆหยุดฝีเท้า ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วร่างก็พลันหายวับไปจากที่เดิม
