นอกจากนี้ เมื่อเพลงกระบี่เลื่อนระดับ ความเชี่ยวชาญใน ‘คลื่นสมุทร’ แห่งเพลงกระบี่สมุทรไร้ขอบเขตของเซียวเหยียน ก็ได้เลื่อนจาก (สมบูรณ์แบบ) ขึ้นสู่ (ขั้นเทวะ)!
ความทรงจำด้านเพลงกระบี่ที่พรั่งพรูเข้ามา ทำให้เซียวเหยียนรู้สึกราวกับว่าตนเองได้จับกระบี่มานานนับสิบปี
วิชากระบี่คลื่นสมุทรที่แต่เดิมเชี่ยวชาญจนถึงจุดสูงสุดแล้ว ในสายตาของเขากลับปรากฏข้อบกพร่องขึ้นมาเล็กน้อย
นี่คือข้อบกพร่องของเพลงกระบี่เอง
หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เป็นจุดที่กระบวนท่านี้ไปไม่ถึง
ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีกระบวนท่ากระบี่ใดที่จะสมบูรณ์พร้อมในทุกด้านได้
เหมือนกับท่อนไม้ที่สมบูรณ์แบบอย่างยิ่ง สามารถทุบตีได้ แต่กลับไม่สามารถบาดใครได้
และบัดนี้ จุดที่เพลงกระบี่นี้ไปไม่ถึง เซียวเหยียนก็ได้ใช้ความเข้าใจในวิถีแห่งกระบี่ของตนเองมาเติมเต็มแล้ว
เซียวเหยียนนึกถึงอาจารย์สอนเพลงกระบี่จากกองทัพที่สอนเซียวจื่อเจี๋ยผู้นั้น เขาเคยบอกว่าเคล็ดวิชาใดๆ นอกจากสามขอบเขตแล้ว ยังมีขอบเขตที่สี่อีกด้วย
ปัจจุบัน เซียวเหยียนก็คือขอบเขตที่สี่นั้น… ขั้นเทวะ!
เพียงแต่…
ถึงแม้เพลงกระบี่จะเลื่อนระดับ วิชากระบี่คลื่นสมุทรจะบรรลุถึงขั้นเทวะ แต่เซียวเหยียนกลับไม่เคยใช้ออกมาเล