รามเสียงดัง ฟาดกระบองจากล่างขึ้นบน ส่งผลให้ทั้งตัวฟางโม่และดาบลอยกระเด็นขึ้นไปร่างของฟางโม่กระพริบวูบหนึ่งในอากาศ แปลงร่างเป็นแมวขาวตาสองสี ลอยละล่องออกไปไกลหลายร้อยเมตรตกลงในป่าทึบที่อยู่ห่างออกไป“เขาหนีไปแล้วเหรอ?” อันชิงอวี๋ไม่คิดว่าเด็กหนุ่มคนนี้จะวิ่งหนีอย่างไม่ลังเลราวกับหนูที่เห็นแมว……ตัวเองน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?อันชิงอวี๋ถอนหายใจ สุดท้ายก็ไม่ได้เลือกที่จะไล่ตามเด็กหนุ่มคนนั้น เพราะเป้าหมายของเขาคือหลี่เจินเจินเขาแบกโลงศพสีดำ ก้าวออกไป ร่างกายหายไปจากที่เดิมเมื่อเห็นฟางโม่จากไปอย่างไม่ทราบสาเหตุ หลี่เจินเจินงงงันไปชั่วขณะ ก่อนจะยอมรับความจริงนี้ ดวงตาฉายแววโกรธเคือง!นายบอกให้ฉันหนี ฉันยังไม่หนีเลย ยังอยู่ช่วยอีกต่างหาก ตอนนี้นายกลับทิ้งฉันไว้แล้วหนีไปคนเดียว?!ช่างเป็นคนเลวจริงๆ!สิ่งลี้ลับสีฟ้าถือดาบ หัวทั้งสองข้างจ้องมองหลี่เจินเจิน หลังจากฟางโม่จากไป หัวตรงกลางที่เคยมัวเมาด้วยความรักก็ได้สติกลับมา ดวงตาฉายแววแดงก่ำ คำรามด้วยความโกรธ แล้วพุ่งเข้าหาเธออย่างดุดัน หลี่เจินเจินกำธนูสีทองในมือแน่น ขมวดคิ้วมองอีกฝ่ายที่คลุ้มคลั่งตรงหน้า สีหน้าเคร่งเครียดอย่างยิ่งก่อนที่เธอจะยิงลูกธนูในมือออกไป อุณหภูมิรอบข้างพลันลดลง หมอกน้ำแข็งพุ่งผ่านอากาศ พุ่งชนร่างของสิ่งลี้ลับสีฟ้าที่กำลังวิ่งอยู่ ทำให้มันกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งในชั่วพริบตา!หลี่เจินเจินยืนตะลึงอยู่กับที่ชายคนหนึ่งแบกโลงศพสีดำ
