เห็นได้ชัดว่ากำลังกังวลใจ ความคิดของพวกเขายังคงห่วงหาเด็กสาวที่หนีออกจากบ้าน“ทุกท่านครับ ผมต้องขอโทษจริงๆ” จางเจิ้งถิงกล่าวด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด“เป็นครั้งแรกที่ผมพาทุกท่านมาเยี่ยมชมหน่วยของเรา แต่กลับเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น……งานเลี้ยงคืนนี้คงจัดไม่ได้แล้ว พวกเราต้องรีบออกไปตามหาเจินเจินกลับมา ตอนนี้ในเมืองหลวงยังมีสิ่งลี้ลับขั้นชวนแฝงตัวอยู่อีกหลายตัว สมาชิกคนอื่นๆ ก็กำลังติดตามอยู่ แต่พวกสิ่งลี้ลับเหล่านั้นหายตัวไปแล้ว ผมกังวลว่าจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้นกับเจินเจิน”อันชิงอวี๋ดันแว่นตา “หน่วย 006 ของพวกคุณดูแลเมืองใหญ่ขนาดนี้ ไม่มีวิธีค้นหาในวงกว้างเหรอ?”“เจินเจินติดตามพวกเรามาหลายปี เธอรู้วิธีการติดตามของเราอย่างทะลุปรุโปร่ง กล้องวงจรปิดทั่วไปคงจับภาพเธอไม่ได้แน่ ถ้าหัวหน้าอยู่ก็คงหาตำแหน่งของเจินเจินได้แล้ว……น่าเสียดายที่เขายังติดประชุมอยู่ โทรศัพท์ก็ติดต่อไม่ได้เลย” จางเจิ้งถิงถอนหายใจหลินชีเยี่ยขมวดคิ้ว หันไปสบตากับอันชิงอวี๋และคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลังพร้อมกับพยักหน้า“พวกเราช่วยได้นะ” หลินชีเยี่ยพูดกับจางเจิ้งถิง “ในเรื่องการตามหาคน หน่วยของเรามีวิธีการอยู่บ้าง……”“แบบนี้……” จางเจิ้งถิงลังเลเล็กน้อย “พวกคุณเป็นแขกนะ ทำแบบนี้จะเป็นการรบกวนพวกคุณมากเกินไป……”“ไม่รบกวนหรอกครับ” ไป๋หลี่พั่งพั่งหัวเราะ เขาชี้ไปที่กระเบื้องใหม่เอี่ยมบนพื้น “ถือว่าเป็นการชดใช้ที่พวกเราทำกระเบื้อ
