หนึ่งชั่วยามผ่านไป
ถังยาของเยว่ชิงเหอก็ใสสะอาดหมดจด ไม่เหลือตัวยาตกค้างแม้แต่น้อย
เหล่าสาวใช้เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่ที่สะอาดสะอ้านให้นาง เช็ดผมจนแห้ง แล้วพามายืนอยู่ข้างถังยาของเซียวเหยียน นางไม่เข้าใจความหมายของสิ่งเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย เพียงแค่ยืนรอให้เซียวเหยียนออกมาอย่างเงียบๆ
ในทางกลับกัน ถังยาของเซียวเหยียน ภายใต้คำสั่งอันแข็งกร้าวของจางอวิ๋นซี เซียวเหยียนทำได้เพียงแช่อยู่ในนั้นอย่างเชื่อฟัง
และสีของยาในถัง ก็ยังคงเป็นสีม่วงที่บาดตาเช่นเดิม
นางกำนัลที่คอยดูแลเยว่ชิงเหอเหลือบมองแล้วก็ถึงกับอ้าปากค้าง
เมื่อเวลาผ่านไปอีกหนึ่งชั่วยาม เหล่าคนรับใช้ชายหญิงคนอื่นๆ ก็ได้ยินข่าว ต่างพากันมาดู แล้วก็ต้องตกตะลึงไปตามๆ กัน
พวกเขาอยู่ในจวนขุนพลเทวะ ได้ยินได้ฟังเรื่องราวต่างๆ มาตลอดทั้งปี ย่อมเข้าใจดีว่าสิ่งนี้หมายความว่าอะไร
ณ เวลานี้ ทุกคนต่างมองหน้ากัน และเห็นแววฟ้าถล่มดินทลายในสายตาของอีกฝ่าย
บุตรชายของขุนศึกอาญายุทธ์ผู้สูงส่ง กลับไม่สามารถฝึกยุทธ์ได้?
นี่คือสายเลือดของตระกูลเซียวเชียวนะ!
เรื่องเช่นนี้มันน่าเหลือเชื่อจนไม่อยากจะเชื่อ
แต่ความจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า
ทั่วทั้งเรือนเงียบสงัด ในไม่ช
