แรกคือฮูหยินใหญ่ นางรีบกำชับจางอวิ๋นซีให้ดูแลเหยียนเอ๋อร์ให้ดี และสั่งให้สาวใช้ข้างกายนาง นำยาต้มบำรุงมาให้เซียวเหยียนเพื่อบำรุงร่างกายที่อ่อนแอ
…
…
วันรุ่งขึ้น
จางอวิ๋นซีเตรียมยาสร้างรากฐานไว้อีกสองถัง ให้เซียวเหยียนและเยว่ชิงเหอแช่ตัวแยกกัน
จางอวิ๋นซีจ้องมองเซียวเหยียนลงไปในอ่างอย่างไม่วางตา
เซียวเหยียนรู้สึกจนใจอยู่บ้าง เขารู้ดีว่ามันไร้ประโยชน์ เป็นการสิ้นเปลืองยาโดยใช่เหตุ แต่ก็ขัดอีกฝ่ายไม่ได้ ทำได้เพียงเชื่อฟัง
คาดว่า อีกไม่กี่ครั้งก็คงจะสิ้นหวังไปเองกระมัง
ทันใดนั้น ข้อความตัวอักษรเหมือนกับเมื่อวานก็ปรากฏขึ้น
[ตรวจพบสสารที่ไม่รู้จัก กำลังวิเคราะห์…]
[การวิเคราะห์ล้มเหลว ทำการปิดกั้นโดยอัตโนมัติ]
เซียวเหยียนคาดการณ์ไว้แล้ว จึงไม่ได้ประหลาดใจมากนัก เขาอยู่ในอ่างยาอย่างเชื่อฟัง มือเล็กๆ แคะขี้เล็บเล่นอย่างเบื่อหน่าย
เมื่อเวลาผ่านไป ยาในถังก็ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ชายร่างเตี้ยจากกองทัพข้างๆ ก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เปล่งเสียงคำรามต่ำออกมา “อ๊า”
“ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ไปได้?!”
อารมณ์ของจางอวิ๋นซีพลุ่งพล่าน ดูเหมือนจะไม่อยากเชื่อยิ่งกว่าตัวเซียวเหยียนเสียอีก
เขาเดินวนไปวนมารอบถังยาไม่หยุด ทุบหัวตัวเอง “ยาไม
