รถจี๊ปสีดำแล่นไปบนท้องถนน“หัวหน้าหลิน จะแวะไปที่ฐานทัพหน่วย 006 ของพวกเราก่อนไหมครับ?” จางเจิ้งถิงที่กำลังขับรถหันมามองหลินชีเยี่ย “เมื่อสองปีก่อน หน่วยของเรายังไม่มีโอกาสได้ทักทายกับพวกคุณอย่างเป็นทางการเลย ทุกคนรู้สึกเสียดายมากคราวนี้พวกคุณมาที่เมืองหลวงพอดี เราไปทานข้าวด้วยกันเพื่อทำความรู้จักกันไหมครับ? คืนนี้หัวหน้าเส้าก็จะกลับมาหลังจากเลิกประชุมพอดี เขาก็อยากคุยกับคุณมานานแล้วด้วย”หลินชีเยี่ยชะงักไปชั่วขณะ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า “ได้ครับ”พูดถึงเรื่องนี้ แม้ว่าพวกเขาจะเคยปะทะกับหน่วย 006 มาก่อน แต่นอกจากหยวนกังแล้ว ก็ไม่เคยเห็นหน้าสมาชิกคนอื่นของหน่วย 006 เลย ตอนนั้นแม้จะเป็นเพียงการต่อสู้ด้วยคลื่นพลัง แต่ก็ทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บ การไปเยี่ยมเยียนก็เป็นสิ่งที่ควรทำส่วนหัวหน้าหน่วย 006 เส้าผิงเกอนั้น หลินชีเยี่ยอยากพบเขามานานแล้วจากข้อมูลที่ได้รับมา เมื่อหลายปีก่อน หัวหน้าเส้าผิงเกอคนนี้กับเฉินมู่เหยี่ยได้รับฉายาว่าเป็น ‘คู่หูเฮยไป๋’ แห่งเมืองหลวง ทั้งสองคนสนิทกันมาก เขาอาจจะได้รู้ข้อมูลเกี่ยวกับเฉินมู่เหยี่ยเพิ่มเติมก็ได้ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อสองปีก่อน เส้าผิงเกอยังยอมเสี่ยงที่จะถูกปลดออกจากตำแหน่ง เพื่อส่งมอบป้ายชื่อที่หน่วยฝนสีครามทิ้งไว้ให้พวกเขาโดยพลการ ทั้งที่พวกหลินชีเยี่ยยังไม่ได้ลงทะเบียนเป็นหน่วยรบพิเศษอย่างเป็นทางการ มิฉะนั้นพวกเขาคงเข้าไปในหมอกไม่ได้ ไม่ต้องพูดถ
