ชีเยี่ยอธิบายพลางใช้พลังจิตตรวจสอบบริเวณใกล้เคียง “เจอแล้ว รถจี๊ปคันใหญ่ติดป้ายทะเบียนทหาร กำลังรอไฟแดงอยู่ฝั่งตรงข้าม”“พวกเรามาเร็วเกินไปเหรอ?”“ไม่ เขามาสาย” อันชิงอวี๋ตอบพลางเหลือบมองนาฬิกาทั้งเจ็ดคนออกจากลานจอดเครื่องบิน เดินตรงไปที่ริมถนน จนกระทั่งรถจี๊ปทหารคันนั้นขับเข้ามาที่ทางเข้าอย่างเร่งรีบประตูด้านคนขับเปิดออก ชายร่างสูงผอมคนหนึ่งเดินลงมาอย่างเก้อเขิน เขาเอ่ยด้วยสีหน้าขอโทษ“ขอโทษจริงๆ เมื่อกี้มีเหตุฉุกเฉินเกิดขึ้นในหน่วย ทำให้ทุกท่านต้องรอนาน” เขาเดินมาที่ริมถนน จับมือทักทายหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ทีละคน “ผมชื่อจางเจิ้งถิง สมาชิกหน่วย 006 ประจำเมืองหลวง เมื่อสองปีก่อน ในวันที่ฝนตกพวกเราเคยปะทะกันที่หน้าประตูใหญ่ของเรือนสี่ประสาน”
