ศูนย์ไจเจี้ย และตอนที่อยู่ที่ชางหนาน ฉันเองก็เป็นคนแบกนายกลับไปยังที่พักของหน่วย 136 ด้วยนะ”หลินชีเยี่ยจับมือกับเซี่ยซือเหมิง พลางยิ้มอย่างขอโทษขอโพย “อ้อ เป็นอย่างนี้นี่เอง รบกวนพวกคุณแล้ว”“น่าเสียดายจริงๆ ถ้าตอนนั้นเราได้เจอกันอย่างเป็นทางการ ป่านนี้เราอาจจะเป็นเพื่อนร่วมหน่วยกันแล้วก็ได้……” เซี่ยซือเหมิงถอนหายใจอย่างเสียดาย สายตาของเธอกวาดมองผ่านหกคนที่อยู่ด้านหลังหลินชีเยี่ย ก่อนจะยิ้มและพูดต่อไปว่า “แต่ก็ดีนะที่เราไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมหน่วยกัน ไม่อย่างนั้นต้าเซี่ยก็คงขาดหน่วยรบพิเศษที่มีศักยภาพสูงไปหนึ่งหน่วยแล้ว”ในขณะที่ทั้งสองคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ลำแสงสีเขียวที่ห่อหุ้มด้วยหมอกอลวนก็ได้ระเบิดทำลายสิ่งลี้ลับขั้นอนันต์ทั้งหมดบนสนาม แล้วเปลี่ยนทิศทางในอากาศ บินมาหยุดตรงหน้าทั้งสองหน่วยแสงสีเขียวค่อยๆ จางหายไป ร่างที่สวมเสื้อคลุมสีแดงเข้มค่อยๆ เดินออกมาเมื่อเซี่ยซือเหมิงเห็นคนผู้นั้นแล้วก็ขมวดคิ้ว พูดอย่างน้อยใจว่า “ท่านผู้บัญชาการจั่ว ถ้าคุณมาช้ากว่านี้อีกหน่อยอาจจะไม่ได้เจอผู้ใต้บังคับบัญชาที่กล้าหาญและน่ารักของคุณอีกแล้วนะ……”ผู้บัญชาการจั่ว?เมื่อได้ยินคำนี้ ทุกคนในหน่วยม่านราตรีต่างตกตะลึง“ฉันมาจากด่านเจียหลิน ใช้เวลาเดินทางไม่น้อยเลย” จั่วชิงมองเธออย่างจนปัญญา “แล้วก็ ต่อไปอย่าพูดแบบนี้กับฉันอีก ถ้าหน่วยฟีนิกซ์ของพวกเธอถูกกำจัดได้ง่ายๆ แบบนี้ ก็อย่าเรียกตัวเองว่าหน่วยฟีนิก
