ริ่มดำเนินแผนการบั่นหัวสามหน่วยร่วมมือกัน จึงจะถือว่าสถานการณ์มั่นคงอย่างสมบูรณ์บนท้องฟ้ายามค่ำคืน โค้ดสีเขียวปรากฏขึ้นอย่างฉับพลัน ล่องลอยและหมุนวนในอากาศ ไม่นานก็รวมตัวกันเป็นชายคนหนึ่งสวมเสื้อเชิ้ตลายสก็อตและหมวกแก๊ป“ในที่สุดก็มาถึงสักที……” กวนไจ้มองดูสถานการณ์เบื้องล่าง ถอนหายใจยาวหลายชั่วโมงก่อนหน้านี้ หลังออกจากด่านเฉินหลง กวนไจ้ก็ตรงไปยังเมืองหลวง เตรียมตัวหาลู่อู๋เหวยเพื่อไล่ล่าผู้บุกรุกที่หนีเข้าไปยังโลกในกระจก แต่ไม่คาดคิดว่าเขาเพิ่งจะมอบกระจกให้อีกฝ่าย ก็มีโทรศัพท์โทรเข้ามา ทำให้เขาต้องรีบกลับมาอย่างรวดเร็วโชคดีที่ทุกอย่างยังไม่สายเกินไปกวนไจ้มองดูสถานการณ์อย่างคร่าวๆ เตรียมจะเข้าร่วมสนามรบ ทว่าแสงสีฟ้าเขียวก็พุ่งลงมาจากเมฆด้วยความเร็วน่าตกใจเสียก่อนแสงสีฟ้าเขียวนั้นซ่อนตัวอยู่ในหมอกอลวน ดูเหมือนนกขนาดใหญ่ มันดูเหมือนจะสังเกตเห็นการมีอยู่ของกวนไจ้ด้วย จึงเปลี่ยนทิศทางกลางอากาศ บินมาอยู่ตรงหน้ากวนไจ้แสงสีฟ้าเขียวจางหายไป หมอกหมุนวน ค่อยๆ รวมตัวเป็นชายหนุ่มคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม“จั่วชิง ในที่สุดนายก็มา” กวนไจ้เห็นคนผู้นั้นจึงขมวดคิ้ว
