จากชั้นน้ำแข็งที่แตกละเอียด พยัคฆ์ขาวที่มีบาดแผลเต็มตัวฟื้นคืนสภาพจากสภาวะถูกหล่อที่แปลกประหลาดนั้นมันค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างโซเซ ดวงตาที่ดุร้ายคู่นั้นจ้องมองเสาอัสนีศักดิ์สิทธิ์เจ็ดต้นที่ล้อมรอบตัวมันอย่างเอาเป็นเอาตายแล้วคำรามออกมาด้วยความโกรธแค้นปู่หลีละสายตากลับมา มองไปยังพยัคฆ์ขาวที่ถูกกักขังอยู่ในกรงที่สร้างจากเสาอัสนีศักดิ์สิทธิ์เจ็ดต้นเบื้องหน้าแล้วซ่อนใบหน้าเข้าไปในเงามืดของหมวกคลุมอีกครั้งร่างสีดำเจ็ดร่างยืนอยู่บนยอดเสาอัสนีศักดิ์สิทธิ์สีเงิน ไม่ขยับเขยื้อนราวกับรูปปั้น หลังจากที่พยัคฆ์ขาวคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวจบลง ทุกคนก็เปล่งเสียงพร้อมกันเป็นคำสั้นๆ แต่น่าขนลุก“ฆ่า!!”แสงสว่างจ้าพุ่งออกมาจากเสาขนาดใหญ่สีเงินใต้เท้าทั้งเจ็ดคนโดยพร้อมเพรียง ประสานเข้าหากันจนกลายเป็นกรงขังอัสนี กักขังพยัคฆ์ขาวตัวนั้นไว้อย่างสมบูรณ์พยัคฆ์ขาวสะบัดปีกพยายามจะพุ่งชนทะลุกรงขังออกไป แต่พอร่างกายแตะถูกผิวของกรงขังนั้นเข้า ก็ถูกสะท้อนกลับอย่างรุนแรง ขนทั่วร่างกลายเป็นสีดำไหม้ มันถอยหลังอย่างทุลักทุเลหลายก้าว แล้วคำรามเบาๆ ประหนึ่งสัตว์ร้ายที่ถูกขังอยู่ในกรงอัสนีสมาชิกหน่วยร่างทรงทั้งเจ็ดคนกระโดดลงมาจากเสาอัสนีศักดิ์สิทธิ์พร้อมกัน พุ่งเข้าหาพยัคฆ์ขาวจากทิศทางต่างๆ คมแสงของดาบและแสงจ้าของอสนีบาตท่วมท้นสนามรบทั้งหมดในทันทีหลินชีเยี่ยรู้สึกถึงคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากสมรภูมิ สายตาของเขาค่