อยๆ ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆหน่วยร่างทรงมีพลังที่น่าสะพรึงกลัวมากขึ้นกว่าเมื่อสองปีก่อนตอนที่พบพวกเขาที่ศูนย์ไจเจี้ยเมื่อดูจากระดับคลื่นพลังแล้ว หน่วยร่างทรงมีเพียงคนเดียวที่ยังอยู่ในขั้นพิภพ ส่วนอีกหกคนที่เหลือล้วนอยู่ในขั้นอนันต์แล้วทั้งหมด แม้ว่าระดับพลังของปู่หลีจะไม่ได้เพิ่มขึ้น แต่คลื่นพลังที่แผ่ออกมาจากการเคลื่อนไหวของเขากลับมีกลิ่นอายของยอดมนุษย์อย่างเลือนรางผู้แข็งแกร่งที่สุดรองจากยอดมนุษย์คนนี้ กำลังจะก้าวข้ามขีดจำกัดแล้วภายใต้การผลักดันของกาลเวลา ไม่มีใครที่หยุดนิ่งอยู่กับที่ ในขณะที่พลังของหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง อัจฉริยะคนอื่นๆ ก็กำลังไล่ตามหนทางของตัวเองเช่นกันแต่เดิมหลินชีเยี่ยคิดว่าพลังของหน่วยม่านราตรีนั้นเพียงพอที่จะรับหน้าที่ของหน่วยรบพิเศษได้แล้ว แต่เมื่อเทียบกับหน่วยร่างทรงแล้ว ก็ยังห่างชั้นกันอยู่มากโข……เพราะพวกเขาเพิ่งเป็นหน่วยรบพิเศษหน่วยใหม่ หนทางที่พวกเขาต้องเดินยังอีกยาวไกลหน่วยร่างทรงใช้เวลาไม่ถึงสิบวินาทีในการสังหารพยัคฆ์ขาวเมื่อแสงอสนีบาตจางหายและประกายดาบกลับเข้าฝัก บนผิวน้ำแข็งที่แตกละเอียด เหลือเพียงซากศพที่ถูกบดขยี้จนเกือบเป็นผุยผงจมลงสู่ทะเลลึกช้าๆเงาร่างทั้งเจ็ดที่สวมเสื้อคลุมสีดำไม่แม้แต่จะมองซากศพนั้นสักแวบเดียว พวกเขาเคลื่อนร่างกลับไปยังเสาอัสนีศักดิ์สิทธิ์ของตน กลายเป็นลำแสงสีเงินเจ็ดสายพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า มุ่งตรงไปยังด้านหลังสุ
