หรือไม่ ก็คงจะตัดสินได้
แต่สตรีนางนั้นเคยบอกว่า การปลุกโลหิตเทวะนั้นมีแค่ “โอกาส” ไม่ใช่ว่าจะปลุกได้แน่นอน
ช่างเถอะ ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม จะทำร้ายสำเร็จหรือไม่ก็เป็นเรื่องของเจ้า บัญชีแค้นนี้จะปล่อยผ่านไปไม่ได้เด็ดขาด
“เจ้าอย่าเพิ่งท้อใจ พรุ่งนี้ข้าจะลองดูอีกครั้ง ถ้าไม่ได้ผลจริงๆ ข้าจะแจ้งท่านขุนศึก ท่านต้องมีวิธีช่วยเจ้าแน่”
ขณะที่เซียวเหยียนกำลังครุ่นคิด จางอวิ๋นซีก็เอ่ยปลอบใจ ถึงแม้จะไม่รู้ว่าเซียวเหยียนจะฟังเข้าใจหรือไม่ก็ตาม
“ไม่ต้องแล้วขอรับ”
เซียวเหยียนโบกมือเล็กน้อย กำลังจะปีนออกจากถังยา
ในเมื่อยาสร้างรากฐานถูกหน้าต่างสถานะปิดกั้นไปแล้ว แช่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์
“เจ้าอย่าเพิ่งขึ้นมา ลองดูอีกหน่อย แช่ไปอีกสักพัก” จางอวิ๋นซีเห็นเซียวเหยียนจะลงจากถังก็รีบกล่าว
เซียวเหยียนส่ายหน้า “ไม่มีประโยชน์แล้วขอรับ”
“ต้องเชื่อฟัง!” จางอวิ๋นซีทำหน้าขรึม จริงจังขึ้นมา
เซียวเหยียนพูดไม่ออก จำต้องกล่าว “ข้าไปดูเด็กคนนั้นก่อน”
พูดจบ เขาก็แหวกม่านเดินไปยังถังยาของเด็กหญิงน้อย ทันทีที่ไปถึงก็เห็นว่า ยาสร้างรากฐานที่ตอนแรกเทลงไปเหมือนกันทุกประการ ตอนนี้ของเด็กหญิงน้อยกลับเปลี่ยนจากสีม่วงเป็นน้ำใสเกือบสนิท มีเพียงไอสีม่วงจา
