งๆ ดุจกลุ่มควันลอยอ้อยอิ่งอยู่เท่านั้น
“พี่เหยียน?”
เยว่ชิงเหอในถังยามองเซียวเหยียนอย่างสงสัย เด็กหญิงยังเล็กเกินไป ยังไม่รู้จักการปิดบังซ่อนเร้น บนใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
“ท่านอาจาง ความเร็วในการดูดซับของเด็กคนนี้ ถือว่ามีพรสวรรค์ระดับใดหรือขอรับ?”
เซียวเหยียนไม่ได้หันกลับไป แต่ถามจางอวิ๋นซีที่ยืนอยู่ด้านหลัง
ในใจของจางอวิ๋นซีกำลังขมขื่นและสงสัย เมื่อได้ยินดังนั้นก็อดรู้สึกขบขันไม่ได้ อายุเท่ากันแท้ๆ แต่เจ้าเด็กนี่กลับทำตัวเป็นผู้ใหญ่ต่อหน้าเหอเอ๋อร์อยู่เสมอ
“ความเร็วในการดูดซับของนาง ถือว่ายอดเยี่ยมมากทีเดียว”
ก่อนหน้านี้จางอวิ๋นซีได้ดูไปแล้วครั้งหนึ่ง ตอนนี้ในแววตาจึงมีความทอดถอนใจอยู่บ้าง “ถ้าตอนหลอมโลหิตอายุสี่ขวบเป็นไปอย่างราบรื่น รอจนถึงตอนวัดกระดูกอายุห้าขวบ ด้วยทรัพยากรชั้นยอดของจวนขุนพลเทวะ กายยุทธ์ของนางมีแนวโน้มอย่างมากที่จะก้าวกระโดดไปถึงระดับแปด หรือแม้กระทั่งระดับเก้าได้เลยทีเดียว จัดอยู่ในกลุ่มอัจฉริยะชั้นแนวหน้า!”
“ระดับเก้า?”
เซียวเหยียนสงสัย
จางอวิ๋นซีก็อดทนกับคุณชายน้อยแห่งตระกูลแม่ทัพผู้นี้พอสมควร ไม่ว่าเขาจะเข้าใจหรือไม่ ในเมื่อเด็กถาม ตัวเขาที่รับหน้าที่เป็นอาจารย
