ดังนั้น……”“ดังนั้นคุณถึงได้แจ้งให้หน้ากากหวังเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางข้ามเวลาอีกครั้ง?” เฉินโม่อวี้เข้าใจความหมายของคำสั่งเมื่อครู่ทันที“แล้วตอนนี้เราควรทำอย่างไร?”“นายเดินทางไปยังด่านเจียหลินต่อไป” จั่วชิงเปิดประตูเฮลิคอปเตอร์ สายลมแรงพัดเข้ามาในห้องโดยสาร ทำให้เฉินโม่อวี้ต้องหรี่ตามองร่างสีแดงเข้มที่ยืนอยู่หน้าประตู“ต่อให้สถานการณ์จะเลวร้ายแค่ไหน เราก็ไม่อาจยอมแพ้ได้ง่ายๆ……การเดินทางข้ามเวลาของหน้ากากหวังก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีผลกระทบ” รอบตัวจั่วชิงปะทุแสงสีฟ้าเจิดจ้า ร่างของเขาเริ่มพร่าเลือน“บางทีอาจจะยังทัน……ถ้าเกิดปาฏิหาริย์ขึ้นมา”เฉินโม่อวี้ไม่ได้ยินประโยคสุดท้ายที่จั่วชิงพึมพำ เมื่อเขาหันกลับมามองอีกครั้ง จั่วชิงก็หายไปในท้องฟ้านอกประตูเฮลิคอปเตอร์แล้ว……ด่านเฉินหลงเหนือผืนน้ำสีเลือด ศพของสิ่งลี้ลับลอยเกลื่อน สิ่งลี้ลับที่ทรงพลังตนแล้วตนเล่าพุ่งออกมาจากคลื่นสัตว์ประหลาดฉีกกระชากช่องโหว่บนกำแพง เมื่อเวลาผ่านไป ช่องโหว่นั้นก็ยิ่งขยายใหญ่ขึ้น จำนวนสิ่งลี้ลับที่สามารถผ่านได้พร้อมกันก็เพิ่มมากขึ้นเช่นกันภายในพื้นที่แคบยาว สมาชิกหน่วยม่านราตรีทั้งหกที่กำลังต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันอยู่ ต้องเผชิญกับแรงกดดันที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วยิ่งช่องโหว่ใหญ่ขึ้นเท่าไหร่ จำนวนสิ่งลี้ลับที่หลั่งไหลเข้าสู่ด่านเฉินหลงก็ยิ่งมากขึ้น เจียหลานและเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งที่อยู่แนวหน้าสุดก็ยิ่งลำบากมากขึ้น
