ร่างของพวกเขาค่อยๆ จมหายไปในคลื่นสัตว์ประหลาดจำนวนมหาศาลการโจมตีระยะไกลของคนอื่นๆ ก็ค่อยๆ ไร้ประโยชน์ลงเมื่อเผชิญกับการรุกของคลื่นสิ่งลี้ลับ“ชีเยี่ยอยู่ไหน?” กระสุนปืนใหญ่ที่ไป๋หลี่พั่งพั่งควบคุมกำลังจะหมดลง เขามองคลื่นสิ่งลี้ลับที่มากขึ้นเรื่อยๆ สีหน้ายิ่งเคร่งเครียด“ไม่รู้สิ พอเริ่มต่อสู้ก็ไม่เห็นเขาอีกเลย” เสิ่นชิงจู่ตอบ“ฉันเห็นเขานะ” อันชิงอวี๋ที่อยู่ข้างๆ ดันแว่นตาแล้วชี้ไปยังกำแพงด้านนอกที่พังยับเยิน“เขาออกไปข้างนอกคนเดียว”“ข้างนอกเหรอ?”ไป๋หลี่พั่งพั่งชะงักไปชั่วขณะ เงยหน้ามองกำแพงด้านนอกที่กำลังจะถูกคลื่นสัตว์ร้ายถล่ม ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย “เขาออกไปข้างนอกทำไม?”โครม!!!สิ้นเสียงของไป๋หลี่พั่งพั่ง ภายใต้ม่านราตรีสีดำสนิท เบื้องหน้ากำแพงเมืองที่เต็มไปด้วยช่องโหว่และซากศพ แสงเรืองรองของเวทมนตร์พลันสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน วงเวทย์ขนาดมหึมานับร้อยนับพันซ้อนทับกันขึ้น หมุนวนอย่างรวดเร็วเหนือพื้นผิวทะเลที่ปั่นป่วน!แสงสีสันสดใสฉีกผ่านความมืดของราตรีและผิวน้ำทะเลที่เต็มไปด้วยเลือด ราวกับป้อมปราการเวทมนตร์อันยิ่งใหญ่และงดงาม ปรากฏขึ้นท่ามกลางคลื่นสัตว์ร้ายที่อยู่นอกกำแพง
