ร้อนของหลินชีเยี่ย ไรจูก็พลันมีลางสังหรณ์ไม่ดี มันถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว แต่เมื่อนึกได้ว่าตัวเองเป็นสัตว์เทพ มันก็อ้าปากคำรามใส่หลินชีเยี่ยอย่างดุร้าย“เมี้ยว~~”เมื่อมองดูแมวสีน้ำเงินเข้มตัวสวยนั้น หัวใจของหลินชีเยี่ยก็พลันอ่อนยวบลงเล็กน้อย…สิ่งนี้ยิ่งทำให้เขามั่นใจในความคิดที่จะรับไรจูมาเป็นผู้ช่วยพยาบาลพันธุ์นี้ หน้าตาแบบนี้ เสียงแบบนี้ แม้จะไม่มีพลังต่อสู้ระดับสัตว์เทพ แต่ก็เหมาะมากที่จะเอาไว้เป็นมาสคอตในโรงพยาบาล!แต่ปัญหาก็คือ ตอนนี้ไรจูยังไม่กลัวเขาพอสินะ?ถึงอย่างไรในสายตาของไรจู พลังของหลินชีเยี่ยก็ไม่ต่างอะไรกับมดตัวหนึ่งที่เจอบนถนน เป็นสิ่งมีชีวิตที่แค่ถ่มน้ำลายใส่ก็สามารถบดขยี้ให้ตายได้ แม้ว่าที่โตเกียวมันจะถูกหลินชีเยี่ยแทงตายด้วยตะเกียบ แต่นั่นก็ไม่ใช่พลังของตัวเขาเอง…การจะทำให้มันเกิดความกลัวต่อหลินชีเยี่ย แค่นี้ยังไม่พอหลินชีเยี่ยครุ่นคิดอย่างจริงจังเขาควรทำอย่างไรให้ไรจูกลัวเขาดี…ต่อยมัน? แน่นอนว่าสู้ไม่ได้ตกใจเหรอ? มันเป็นสัตว์เทพจากที่ราบฟ้าสูงนะ ใครจะตกใจใครยังไม่แน่เลยหลินชีเยี่ยรู้สึกกลุ้มใจขึ้นมาทันทีเขาครุ่นคิดอยู่นาน แต่ก็คิดหาวิธีที่ดีไม่ออก จึงตัดสินใจออกจากคุกใต้ดินไปก่อน แล้วเดินไปยังลานของโรงพยาบาลอย่างไรเสีย ไรจูก็ถูกขังอยู่ที่นี่แล้ว ตราบใดที่เขายังไม่ตัดสินใจ อีกฝ่ายก็ไม่มีทางหนีไปไหนได้ หลินชีเยี่ยมีเวลามากพอเมื่อกลับขึ้นมาบนพื้นดินแล้ว หลินชีเ
