้นเขารู้แล้วว่าจะรับมือกับไรจูอย่างไร!……ไม่กี่นาทีต่อมาในห้องขังใต้ดินหลินชีเยี่ยพาวั่งไฉที่มีสีหน้างุนงงมาตามทางเดินแคบและมืดมิด จนมาถึงตรงหน้าไรจูมุมห้องขัง ไรจูที่กำลังนอนนิ่งอยู่บนพื้นเห็นหลินชีเยี่ยมาอีกครั้ง จึงแสดงสีหน้า ‘ดุร้าย’ ขึ้นมาอีกครั้ง“วั่งไฉ ฉันมีภารกิจให้นายทำ” หลินชีเยี่ยอุ้มสุนัขพันธุ์ปั๊กที่สวมชุดทักซิโด้ขึ้นมา แล้วกระซิบบางอย่างข้างหูมันสีหน้าของมันดูแปลกๆหลังจากฟังจบ วั่งไฉก็หันไปมองแมวสีน้ำเงินเข้มในห้องขัง ดวงตาของมันเริ่มเปล่งประกาย“เพื่อให้นายทำงานได้อย่างเต็มที่ ฉันจะระงับตำแหน่งหัวหน้าแผนกทำความสะอาดของนายไว้ก่อน ถ้าไม่ฝึกมันให้ดี นายก็อย่าออกมา” หลินชีเยี่ยพูดให้กำลังใจวั่งไฉอีกครั้งมันเลียมุมปาก “ไม่มีปัญหา!”หลินชีเยี่ยอุ้มวั่งไฉไว้ ใช้ปลายนิ้วเกี่ยวเบาๆ ลูกกรงของห้องขังก็เปิดออกเองมุมหนึ่ง แล้วเขาก็โยนมันเข้าไปข้างในก่อนที่จะทำสัญญา แม้หลินชีเยี่ยจะไม่สามารถปล่อยไรจูออกมาได้ แต่การส่งของอย่างอื่นเข้าไปก็ยังทำได้…เมื่อเห็นสุนัขวิ่งเข้ามาในอาณาเขตของตนเองอย่างกะทันหัน ไรจูก็กระโดดขึ้นจากพื้นทันที ขนทั่วร่างพองฟู แล้วเริ่มส่งเสียงขู่ฟ่อๆ ใส่วั่งไฉอย่างดุร้าย“ไม่ต้องกลัวนะ เจ้าแมวน้อย” วั่งไฉสวมชุดทักซิโด้สีดำ ยืนตรงอยู่บนพื้น มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเสน่ห์“มาเล่นกันเถอะ”
