้ สมาชิกหน่วยม่านราตรีต่างตกตะลึง ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยในบรรดาพวกเขา มีเพียงเจียหลานเท่านั้นที่เคยกลับไปยังต้าเซี่ย แต่ในช่วงเวลานั้น เธอก็ประจำการอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีเพื่อรอรับคำสั่ง เธอไม่รู้เรื่องอื่นๆ เกี่ยวกับต้าเซี่ยเลย“รับทราบครับ” หลินชีเยี่ยพยักหน้าหลังจากกล่าวลาอู๋เซียงหนาน ทุกคนหันกลับมาเผชิญหน้ากับเสาโทริอิสีแดงสดขนาดใหญ่ ในดวงตาของพวกเขาปรากฏแววความคาดหวังในที่สุด……พวกเขาก็สามารถกลับประเทศได้แล้วหลินชีเยี่ยตบเสื้อคลุมสีดำของเขา ราวกับจะปัดฝุ่นที่ติดมาจากแวดวงผู้เลื่อมใสออกไป เขายืดอกขึ้น ในดวงตาวาบขึ้นด้วยความมุ่งมั่น แล้วพูดช้าๆ ว่า“ไปกันเถอะ พวกเรา……กลับบ้านกัน”เงาร่างทั้งเจ็ดก้าวเข้าไปในเสาโทริอิพร้อมกัน แสงสว่างวาบขึ้น ร่างของพวกเขาหายไป ทั้งซากปรักหักพังกลับเข้าสู่ความเงียบสงัดอีกครั้ง……ตระกูลคาเซมัตสึริ“ท่านหัวหน้าตระกูล ทางนั้นส่งข่าวมาว่า คุณอาซาบะและคณะได้ออกเดินทางแล้ว” สมาชิกคนหนึ่งของตระกูลคาเซมัตสึริเดินมาที่หน้าลานบ้านแบบญี่ปุ่น แล้วเอ่ยรายงานภายในบ้าน ยูรินะกำลังนั่งอยู่ในห้องหนังสือ ตั้งใจอ่านหนังสือและเรียนรู้ แม้ว่าตอนนี้เธอจะเป็นหัวหน้าตระกูลคาเซมัตสึริ แต่ก็ยังเป็นเด็กอายุสิบสามปี ถึงแม้จะฉลาด แต่ทั้งในด้านความรู้และวิสัยทัศน์ ก็ยังไม่เพียงพอที่จะรับผิดชอบหน้าที่หัวหน้าตระกูลคาเซมัตสึริได้อย่างสมบูรณ์แบบเธอจำเป็นต้องเรียนรู้“ฉั
