้อมกันในสุสานส่วนตัวที่อยู่ไกลออกไป มีร่างที่สวมชุดกิโมโนสีดำลายดอกซากุระยืนล้อมรอบบริเวณด้านนอกของสุสานก้มหน้าลงเหมือนกำลังไว้อาลัยบางสิ่งคนเหล่านี้ล้วนเป็นสมาชิกของตระกูลคาเซมัตสึริที่ใจกลางของสุสานส่วนตัว หน้าหลุมฝังศพที่ดูยิ่งใหญ่และสง่างาม มีเด็กหนุ่มผมขาวและเด็กหญิงผมดำยืนเคียงข้างกันเด็กหญิงตัวเตี้ยกว่าเด็กหนุ่มสองส่วน ดูตัวเล็กบอบบางเป็นพิเศษ เธอสวมชุดกิโมโนสีดำ ผมถูกเกล้าด้วยปิ่นปักผมรูปดอกซากุระ ใบหน้าเยาว์วัยและอ่อนแอของเธอเต็มไปด้วยคราบน้ำตาเธอกำซองจดหมายที่ถูกเปิดออกแล้วไว้ในมือ ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้“ป๊ะป๋า……” ยูรินะเม้มปาก ดวงตาแดงก่ำ เธอย่อตัวลงลูบแผ่นหินสุสานที่เย็นเฉียบเบาๆ “หนูยังไม่ได้ทำให้ป๊ะป๋ากับน้องชายมีชีวิตที่ดีเลย… ทำไมพ่อถึงจากไปเร็วแบบนี้ล่ะคะ……”ยูรินะนั่งยองๆ อยู่บนพื้น ร่ำไห้จนพูดไม่ออก สุสานแห่งนี้ เธอใช้อำนาจและสถานะของตระกูลคาเซมัตสึริซื้อมันมา ทั่วทั้งประเทศญี่ปุ่นมีไม่กี่คนที่จะได้รับสิทธิพิเศษแบบนี้……แต่ในตอนนี้ ในใจของเธอมีเพียงความเศร้าโศกอันไร้ที่สิ้นสุดเธอรับตำแหน่งหัวหน้าตระกูลคาเซมัตสึริก็เพื่อที่จะได้อยู่กับยูริ โคกูเท็ตสึและยูริ ทากิชิโระ ใช้ชีวิตโดยไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง พ่อไม่จำเป็นต้องวิ่งวุ่นเพื่อหาเลี้ยงชีพอีกต่อไป น้องชายก็สามารถไปโรงเรียนอย่างมีความสุขเหมือนเด็กปกติในวัยเดียวกัน……ตอนนี้เธอมีทุกอย่างแล้ว เธอสามารถให้ชีว