“ตอนนี้ นายยังมีอะไรจะพูดอีกไหม?” หลินชีเยี่ยหรี่ตามองภัยพิบัติคุก พลางเอ่ยถาม“นั่น… มันคืออะไรกันแน่?” ภัยพิบัติคุกที่ถูกจองจำพลังชีวิตอดไม่ได้ที่จะถาม “นั่นไม่ใช่พลังที่มนุษย์จะปล่อยออกมาได้… มันเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม?”“ไม่ใช่อาวุธศักดิ์สิทธิ์อะไรหรอก มันเป็นเพียงตะเกียบธรรมดาๆ คู่หนึ่งเท่านั้น เพียงแต่มันบรรจุพลังของใครบางคนเอาไว้”หลินชีเยี่ยเดินมาหน้าภัยพิบัติคุก เอาตะเกียบไม้ครึ่งอันนั้นวางขวางไว้ตรงหน้าเขา แล้วพูดเรียบๆ ว่า“ใครบอกว่ามนุษย์มีขีดจำกัด? ใครบอกว่ามนุษย์ไม่มีทางเอาชนะเทพเจ้าได้? ฉันเคยเห็นกับตาตัวเองว่าชายคนหนึ่งทำลายเพดานนั้นลง ควบคุมกฎเกณฑ์ ใช้กระบี่ฟาดฟันเทพเจ้า เปิดทางรอดให้มนุษยชาติ… ตะเกียบไม้คู่นี้ มาจากเขาคนนั้น”ควบคุมกฎเกณฑ์ ใช้ดาบฟาดเทพเจ้า……ภัยพิบัติคุกพึมพำดวงตาของเขาเปล่งประกายขึ้นมาคนแบบนั้น… มีอยู่จริงเหรอ? มนุษย์… มีโอกาสสังหารเทพเจ้าได้จริงๆ งั้นเหรอ?“เขาเป็นใคร? เขาชื่ออะไร?” ภัยพิบัติคุกมองไปที่หลินชีเยี่ยด้วยดวงตาปรารถนาหลินชีเยี่ยชะงัก ก่อนจะค่อยๆ เอ่ยปาก “เซียนกระยี่แห่งโลกมนุษย์ของต้าเซี่ย โจวผิง”“โจวผิง……”ภัยพิบัติคุกทวนชื่อนี้อยู่หลายครั้ง ก่อนจะถอนหายใจออกมา “ถ้าได้เห็นภาพนั้นกับตาตัวเอง คงจะดีไม่น้อย……”เขาส่ายหัว เงยหน้ามองหลินชีเยี่ย ดวงตากลับมาสงบอีกครั้ง “ทำลายกรงขังนี้เถอะ แม้ไม่ได้เห็นภาพที่เขาใช้กระบี่สังหารเทพเจ้า แต่ได้เห็นก
