่มสูดหายใจเข้าลึกๆ ดวงตาเป็นประกายดาวสิบแฉกค่อยๆ หรี่ลง โลกเกมรอบตัวเขาค่อยๆ จางหายไป ในที่สุดเขาก็กลับมายืนอยู่บนท้องถนนอีกครั้งสายฟ้าแลบแปลบปลาบบนท้องฟ้ายามราตรีอันมืดมิด เสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหวดังมาแต่ไกล ใจกลางเมืองกลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้วแสงไฟที่อยู่ไกลออกไปส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของยูริ ทากิชิโระ เขาหันศีรษะไปมองทิศทางที่เสียงระเบิดดังมาภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน สัตว์ประหลาดขนาดมหึมาสีน้ำเงินเข้มกำลังอาละวาดอยู่ในเมือง!“เทพเจ้า……ดินแดนศักดิ์สิทธิ์……ผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์……” ยูริ ทากิชิโระมองไปยังทิศทางนั้น ดวงตารูปกากบาทเผยจิตสังหาร “พวกแก……สมควรตาย!!”……ภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมิด สัตว์ประหลาดสีน้ำเงินเข้มที่ดุร้ายร่วงหล่นลงมาจากก้อนเมฆพร้อมเสียงคำรามกึกก้องตูม!!!ทั้งกรุงโตเกียวสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ควันหนาทึบแผ่ขยายออกจากจุดที่สัตว์ประหลาดตกลงมา ปกคลุมใจกลางเมืองทั้งหมดด้วยฝุ่นควันสายฟ้าแลบแผ่กระจายอยู่ในอากาศ หลินชีเยี่ยสวมเสื้อคลุมสีดำยืนอยู่ในเมืองที่กลายเป็นซากปรักหักพัง ขมวดคิ้วมองสัตว์ประหลาดสีน้ำเงินเข้มที่คำรามก้องฟ้าอยู่ไม่ไกล“ชีเยี่ย” เสิ่นชิงจู่เดินมาจากด้านข้างพร้อมกับเจียงเอ่อร์ที่อยู่ในสภาพวิญญาณ ใบหน้าของเขาดูเคร่งเครียดขณะมองไปที่สัตว์ร้ายตัวนั้น “เจ้านั่น… จะจัดการกับมันยังไงดี?”หลินชีเยี่ยกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ทันใดนั้น ไรจูก็เงยหน้าขึ้นดมกลิ่นในอากาศ ราว