กนั้น ลุงเคียวซูเกะก็นั่งลงข้างเตียง รอคอยด้วยความกังวลโฮก!!เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังมาจากท้องฟ้าที่ไกลออกไปอันชิงอวี๋และเจียหลานสีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน เดินไปที่หน้าต่างเพื่อมองออกไปข้างนอก เห็นเพียงสัตว์ประหลาดขนาดมหึมาสีน้ำเงินเข้มกำลังอ้าปากคำรามอยู่ระหว่างกลุ่มเมฆที่มีสายฟ้าแลบ จากนั้นมันก็ย่ำเท้าทั้งสี่ลงบนก้อนเมฆอย่างแรง แล้วดิ่งลงมาจากท้องฟ้าทันที!ตึง!!!ร่างอันใหญ่โตของไรจูทิ้งตัวลงบนพื้น ทำให้พื้นดินทั่วทั้งโตเกียวสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง บ้านเรือนขนาดเล็กทั้งหมดถูกแรงสั่นสะเทือนที่มองไม่เห็นบดขยี้จนแหลกละเอียด ตึกสูงใหญ่สั่นไหวอย่างรุนแรงก่อนจะพังถล่มลงมาด้วยเสียงดังสนั่นการมาถึงของมันราวกับวันสิ้นโลกมาเยือน ผู้คนรอบข้างต่างวิ่งหนีกันชุลมุน!ควันหนาทึบม้วนตลบปกคลุมท้องฟ้าบริเวณนั้นในพริบตาเมื่อเห็นภาพนี้ ดวงตาของอันชิงอวี๋ก็เคร่งขรึมขึ้นทันทีก่อนหน้านี้ตอนที่ไป๋หลี่พั่งพั่งจับไรจูตัวนี้ออกมา เขาก็ได้ใช้ [ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว] วิเคราะห์พลังของไรจูตัวนี้แล้ว แม้จะยังไม่เทียบเท่ากับเทพเจ้าที่แท้จริงสององค์ที่เคยเห็นในหมอก แต่ระดับของมันก็อยู่เหนือขีดจำกัดสูงสุดของมนุษย์อย่างแน่นอนวิญญาณของเครื่องรางสวรรค์ก็ถือเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนานอีกรูปแบบหนึ่งเมื่อสิ่งมีชีวิตระดับนี้ลงมือ เมืองโตเกียว……ไม่สิ ทั่วทั้งแวดวงผู้เลื่อมใส อาจไม่มีใครสามารถต้านทานมันได้‘ยุ่งยากขึ้นมาแล้วสิ’
