ณ เชิงโตเกียวทาวเวอร์ร่างของภัยพิบัติโรคระเบิดเป็นดอกไม้ไฟอันงดงามบนท้องฟ้ายามราตรีไม่ไกลออกไป ดั่งฝนดาวตกที่โปรยปรายลงสู่เมืองเบื้องล่างเมื่อเห็นภาพนั้น สีหน้าของหลินชีเยี่ยกลับยิ่งเคร่งขรึมขึ้น“ดูเหมือนว่าตอนนี้จะเหลือเพียงฉันเป็นผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น” ใบหน้าของภัยพิบัติคุกไม่มีความโกรธหลงเหลืออยู่แม้แต่น้อย กลับสงบนิ่งราวกับห้วงลึกนับตั้งแต่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถูกทำลาย ภัยพิบัติคุกก็รู้ว่าผู้ส่งสารศักดิ์สิทธิ์คงจบสิ้นลงอย่างสมบูรณ์ เมื่อเป็นเช่นนั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องปกป้องสิ่งที่เรียกว่าอำนาจของเทพอีกต่อไป ตอนนี้เขาเหมือนกลับไปเป็นเช่นก่อนที่หมอกจะลงมากลายเป็นประธานบริษัทดินแดนศักดิ์สิทธิ์ นักธุรกิจที่ปรารถนาจะสัมผัสปาฏิหาริย์ของเทพเมื่อยูริ ทากิชิโระปรากฏตัว เขาเคยคิดว่าตนเองเข้าใกล้ปาฏิหาริย์แล้ว……แต่ตอนนี้ เขาถึงได้รู้ว่า มนุษย์ก็คือมนุษย์นั่นเอง“วางใจเถอะ ฉันจะไม่ฆ่านายหรอก” หลินชีเยี่ยวางมือทั้งสองบนด้ามดาบที่เอว พูดอย่างสงบ “ตราบใดที่นายไม่ตาย ไรจูก็จะไม่ถูกกระตุ้น ฉันจะขังนายไว้ใน แวดวงผู้เลื่อมใสนี้ตลอดไป……จนกว่าความพินาศจะมาถึง”“ความพินาศจะมาถึง?”ภัยพิบัติคุกไม่รู้ถึงแผนการของสมาคมปีศาจ และไม่รู้ว่าตอนนี้แวดวงผู้เลื่อมใสของที่ราบฟ้าสูงได้กลายเป็นศูนย์กลางของพายุโลกไปแล้ว ในสายตาของเขา ภัยคุกคามที่แวดวงผู้เลื่อมใสกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ มีเพียงหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เท
